Manager aan de slag in wc

Het moet een diepgekoesterde wens van talloze Nederlanders zijn: de directeur, doorgaans onaantastbaar, bezig met het schoonmaken van de wc's. Het is een van de vermakelijkste scènes uit de eerste aflevering van de RVU-serie Terug op de werkvloer. Jos van der Vegt, directeur van Ahoy', staat er in het herentoilet wat schutterig bij met zijn schoonmaaklapjes. ,,Moet ik met die dingen schoonmaken?'', vraagt hij aan de dame die dit werk dagelijks doet. Ja, dat moet.'' ,,Allemaal?'' ,,Wou je d'r eentje doen?'', zegt ze spottend. Van der Vegt kucht zijn gêne weg en begint aan het schoonmaken van de pispotten.

Terug op de werkvloer, RVU, Ned.3, 21.00-21.30u.

Dat hoort erbij als je meedoet aan deze serie. In acht afleveringen worden verschillende directeuren, bestuursvoorzitters en zelfs een minister geportretteerd. Ze dalen voor enkele dagen af uit hun bestuurskamers naar de boekhoudafdeling, de bedrijfskeuken of het magazijn. Het concept is van de BBC, waar Back to the floor al vier succesvolle seizoenen achter de rug heeft.

Wie aan zo'n programma meedoet stelt zich natuurlijk `kwetsbaar op'. Want niets zien we liever dan de keizer zonder kleren, de hotemetoot die tussen zijn ondergeschikten door de mand valt. Dat krijgen we helaas niet te zien. Jos van der Vegt is een aimabel mens en wordt door zijn gezin vertederd een `lieve man' genoemd. Maar als podiumbouwer tussen de `mannen van staal' maakt hij een koddige indruk. Met zijn grote hamer slaat hij geregeld mis, het sjouwen van de balken lukt niet erg, en als directeur heeft hij natuurlijk onvoldoende eelt op zijn handen. Zijn optreden bij de garderobe is evenmin een onverdeeld succes, al compenseert hij zijn verstrooidheid ruimschoots met zijn enthousiasme.

Het doel van de serie is dat de managers op deze manier hun bedrijf beter leren kennen en hun beleid waar nodig herzien. Daarin slaagt deze aflevering niet helemaal. De evaluatie van de drie dagen op de werkvloer is aan de magere kant en concrete veranderingen zijn er nauwelijks. Wat overblijft is niettemin een aardig portret van een directeur die drie dagen lang uit zijn vertrouwde omgeving wordt gehaald. En dat zouden meer managers moeten doen.