Het eenmalige avontuur van de Kanjers

Aan de Dakar-rally doen niet alleen fabrieksrijders mee. Met steun van zijn vrienden rijdt amateur- motorrijder Bertus Schoonderbeek (46) de zwaarste rally ter wereld.

Voor Bertus Schoonderbeek begon de Dakar-rally in februari in het Franse wintersportoord Morzine. Op vakantie met zijn fietsclub de Elegantjes het favoriete sigaartje van de tien leden droomde de 46-jarige motorrijder bij de après-ski hardop over de Dakar-rally. ,,Dat regelen wij', zeiden zijn vrienden Coo Bosman en Meindert Vlugt in een opwelling.

Bosman, rentenierend oud-directeur van de Europese tak van koekjesfabrikant United Biscuits, en Vlugt, zelfstandig ondernemer, hadden geen idee waar ze aan waren begonnen. Bij het bestuderen van de website van de rally kwam de eerste verrassing. Bosman: ,,Ik dacht werkelijk dat Dakar in Tunesië lag.'

Maar een halfjaar later, na vele vergaderingen en achttien begrotingen, hadden de managers de klus geklaard. Schoonderbeek kon samen met Jaap van der Kooy naar de Dakar-rally. Twee mecaniciens in een assistentiejeep zouden de motorrijders begeleiden.

`Dakar' rijden is geen goedkope liefhebberij. De fabrieksteams steken vele miljoenen in de rally en hebben beroepsrijders in dienst. Zij krijgen peperdure motoren of auto's die kostbaarder zijn dan de meest luxueuze Rolls-Royce. Regimenten mecaniciens, masseurs, persvoorlichters en andere begeleiders zorgen dat het de profs aan niets ontbreekt.

Ook voor de amateurs die een jongensdroom willen verwezenlijken is de woestijnrit een begrotelijk avontuur. Alleen het inschrijfgeld bedraagt al 9.600 euro. Exclusief brandstof, de terugvlucht en de huur van de verplichte navigatieapparatuur. Om in de uitputtingsslag de weinige nachtrust niet al sleutelend te verdoen, is een begeleidend mecanicien onontbeerlijk.

Grof geschat bedragen de totale kosten voor een amateur op de motor minimaal 40.000 euro, voor een autoteam zeker 60.000 euro. Voor de goede orde, dat zijn de kosten exclusief de voertuigen. Het spreekt daarom haast vanzelf dat aan de rally traditiegetrouw veel oliebaronnen, zangers, tv-sterren en rijkeluiskinderen meedoen. Ook zijn alle coureurs en voertuigen van onder tot boven beplakt met sponsornamen.

De ploeg van Schoonderbeek is vernoemd naar een stroopwafel. Kanjers, staat op alle shirts en petjes van de teamleden. De ploeg heeft een budget van 135.000 euro, ruim boven lowbudget. Coo Bosman, samen met Vlugt op bezoek in Atar, legt bij een blikje bier uit hoe de begroting rondkwam. Als commissaris van zijn vroegere werkgever vond hij drie grote bedrijven bereid een forse bijdrage te leveren: Verkade, Croky en de stroopwafelfabrikant. ,,Dat was de basis.'

Bij de teampresentatie afgelopen zomer mochten de honderdvijftig genodigden met een viltstift een bedrag op de toen nog maagdelijke assistentiejeep schrijven. Hoe hoger de bijdrage, hoe prominenter de naam van de schenker op de auto zou komen. De kleinste gift, een bedrag van 100 euro, bleek nog net goed voor een stickertje op de binnenkant van een portier.

Schoonderbeek rijdt nog maar acht jaar motor. De 110 kilo zware aannemer was gestopt met voetballen. Om wat anders te doen sloot hij zich aan bij een clubje ondernemers uit de omgeving van Amersfoort. Op de motor maakten zij af en toe een off-roadrit over de Leusderhei, door de Ardennen of in Zuid-Frankrijk.

Na een lezing van veelvuldig Dakar-deelnemer Erik Verhoef raakte Schoonderbeek pas echt enthousiast over het motorrijden buiten de gebaande paden. `Dakar', dat was wat hij wilde. Hij ging navigatiecursussen volgen, fitnessoefeningen doen en trainen op de mountainbike. ,,Ik moet mezelf een doel stellen', zegt Schoonderbeek, ,,anders kom ik tot weinig.' Geleidelijk bouwde hij zijn programma op. Vier jaar nadat hij voor het eerst op een motor klom, reed hij de Tunesië-rally. Later oefende hij ook in Egypte.

De eerste tien etappes in de Dakar-rally zijn de debutant meegevallen. Schoonderbeek baalt alleen dat zijn teamgenoot Van der Kooy vorige week geblesseerd moest opgeven. ,,Het is zeer hectisch en de organisatie gunt de rijders weinig rust. Wat me wel tegenviel is dat het 3.500 kilomter heeft geduurd voor we een beetje zand tegenkwamen.'

Voor de meeste leden van het Kanjers-team is de rally een eenmalig avontuur. Teamleider Bosman: ,,Als directievoorzitter heb ik vroeger nooit zulke chaotische vergaderingen geleid. Na een kwartier ging het met deze mannen alleen nog over tandwielen en bibmousses. Ik heb in mijn leven één keer in een MIG 29 gevlogen en één keer parachute gesprongen. Een tweede trip naar Dakar zal ik niet organiseren.' Mecanicien Herman Buitenhuis vindt het na acht rally's eveneens welletjes: ,,Dat getob in het zand, ik weet het zo langzamerhand wel.' En Bertus Schoonderbeek mag geen tweede keer: ,,Dat heeft mijn vrouw verboden.'

Zijn woonplaats Leusden leeft intensief met Schoonderbeek mee. Bij het vertrek in Arras zwaaiden tachtig dorpsgenoten hem uit. De plaatselijke bakker richtte een Dakar-etalage in, anderen houden een website over zijn prestaties bij. Wat doet Schoonderbeek als hij over zes dagen de eindstreep haalt? ,,Ik verwacht dat ik langzaam opstijg. Of juist heel snel, dat weet ik nog niet.'