Prikkelende praatradio

Nachtelijke radio-uitzendingen kunnen soms verrassen. Zoals in de nacht van vrijdag op zaterdag het praatradioprogramma De doofpot. De 37-jarige presentator Marcoen Hopstaken zet tussen 1 en 3 uur de opbellers alert naar zijn hand. Op basis van het nieuws roept hij de opblijvers op een persoonlijk verhaal te vertellen. Als bijvoorbeeld de Talibaan in Afghanistan hebben verloren, vraagt hij hoe luisteraars zelf met verlies omgaan. Dat hij soms als strenge schoolmeester overkomt vindt hij niet erg. ,,Ik ben niet geïnteresseerd in algemene meningen, ik wil persoonlijke ervaringen.''

De doofpot, BNN, in de nacht van vrijdag op zaterdag, Radio 1 & 2, 1.04-3.00u.

Hij begint met vier onderwerpen die in de uitzending blijven zolang erover wordt gebeld. Als een onderwerp een half uur niet is besproken, verdwijnt het `in de doofpot', om plaats te maken voor iets anders. Hopstaken bedenkt voor een uitzending zo'n tien verschillende onderwerpen. Inmiddels kent hij zijn bellers en erkent dat het niet altijd de jongeren van zijn omroep BNN zijn.

Hij zegt: ,,In de twee uur durende uitzending komen toch zo'n dertig tot veertig verschillende luisteraars aan het woord. Collega's zeggen wel eens dat ik steeds dezelfde tien vaste bellers heb, maar dat is niet zo. Ik heb wel eens een tijdje last gehad van mensen die alleen maar `kut' riepen. Maar dat heb je op zo'n tijdstip. Toch heb ik niet zo erg veel last van dat soort bellers. En als het echt erg wordt, pas ik een trucje toe en laat ze met een plaatje in de wacht zitten. Maar dat is in de anderhalf jaar dat ik het programma nu maak maar een paar keer voorgekomen.''

Volgens Hopstaken heeft hij aan het begin van zijn uitzending ongeveer 80.000 luisteraars. Twee uur later is dat aantal tot zo'n 15.000 gedaald. Zolang hij het nog leuk vindt, gaat hij ermee door. ,,Voorlopig tot september, dat heb ik met mijn baas afgesproken.''

Hopstaken kijkt terug op een geslaagde nachtuitzending als er persoonlijke verhalen zijn verteld. Zoals een tijdje terug de moeder die in de uitzending vertelde dat haar 7-jarig dochtertje een tumor in de hersenen had, waar de artsen niets meer aan konden doen. Volgens de behandelende dokters moest de moeder haar dochtertje vertellen dat haar leven zou stoppen. De vrouw zei daar geen raad mee te weten en suggereerde dat `asielzoekers' beter begeleid worden. ,,Dat laatste heb ik afgeremd, maar ik begrijp wel met wat voor problemen zo'n vrouw kampt.'' De presentator weet met zijn uitzending de luisteraar in ieder geval te prikkelen. En dat blijft bij menige nachtuitzending achterwege.