Le Tigre

De nieuwe groep van Kathleen Hanna (voorheen van Bikini Kill) heeft tussen de eerste en tweede cd al een personeelswijziging ondergaan. Sadie Benning werd vervangen door JD Samson, waarmee de eerste man zijn entree maakte in het zich steeds nadrukkelijk als feministisch presenterende vrouwengroepje. Kathleen Hanna was tenslotte een van de kopstukken van de Riot Grrl-beweging en ze noemde de nieuwe Tigre-cd Feminist Sweepstakes (`feministische loterij').

Vrouwen die feministisch zijn en muziek maken, lijken als vanzelf in een bepaalde stijl te spelen. Van Le Tigre zijn moeiteloos verbanden te leggen met de feministen uit de jaren tachtig, The Au Pairs, en die van de jaren negentig, Girls On Speed. Allemaal blonken ze uit in quasi-militante teksten, ongeinteresseerde zang en een kale sound. Dit zijn geen `lipstick-feministen', maar kauwgomballen-feministen. Ze zingen alsof ze ondertussen een stuk kauwgom moeten kauwen, en vooral niet te veel hartstocht in hun zang kunnen leggen.

Die stemmen vormen bij Le Tigre een soms chaotisch koortje, en krijten dan weer vrolijk verder. Het aardige van deze zangeressen is dat ze zichzelf niet al te serieus lijken te nemen. Dat blijkt ook uit de knullig klinkende ritmebox en de anarchistische synthesizers. Maar ondertussen wordt er wel met memorabele liedjes gestrooid.

Le Tigre. Feminist Sweepstakes (EFA 29905)