Duitse hoogvlieger Hannawald idool van tienermeisjes

Op 6 januari 2002 om 15.56 uur exact schreef Sven Hannawald sportgeschiedenis. Als eerste skispringer won de Duitser de vier wedstrijden van de Vierschansentoernee. Nooit eerder in de vijftig jarige geschiedenis van het toernooi wist een springer de wedstrijden in achtereenvolgens Oberstdorf, Garmisch-Partenkirchen, Innsbruck en Bischofshofen op zijn naam te brengen.

Twee keer zweefde Hannawald gisteren in zijn zilverkleurige aërodynamische pak met nummer 50 boven Bischofshofen. De eerste keer landde hij na 139 meter, viereneenhalve meter verder dan de nummer twee; twee meter verder dan zijn eigen schansrecord uit 1999. De tweede keer waren 131,5 meter voldoende om historie te schrijven en het toernooi van zijn mythe te beroven. Bij gebrek aan een eigen term voor de vier overwinningen op rij spreken de skispringers in dit geval van een grandslam.

De 27-jarige Hannawald stond lange tijd bekend als het eeuwige talent onder de Duitse skispringers, een wispelturige jongen die slechts een enkele keer tot een topprestatie in staat is. In 1997 dreigde de Duitse skibond hem al eens wegens slechte prestaties uit de topploeg te verwijderen. Vorig jaar verloor de professionele sporter nog twee sponsors.

Hannawald, geboren in Saksen en sinds begin jaren negentig woonachtig in het Zwarte Woud, volgde lange tijd een riskante theorie: wie weinig weegt, vliegt verder. In eerste instantie was dat uitgangspunt succesvol. Hij werd wereldkampioen met zijn ploeg en later individueel.

Maar Hannawald ging te ver. Hij at zo weinig dat zijn springkracht werd aangetast. In de zomer van 1999 kwamen foto's van Hannawald in zwembroek in omloop. De beelden van de uitgemergelde atleet leidden tot een debat over de gevaren van anorexia bij skispringers. Hannawald, 1 meter 84, woog op dat moment nog geen 60 kilo. De veelbelovende skispringer stortte lichamelijk volledig in.

Uiteindelijk wisten zijn begeleiders hem ervan te overtuigen dat op termijn alleen uitgebalanceerde voeding tot prestaties kan leiden. ,,Het was geweldig toen hij bij het ontbijt weer leverworst wilde eten'', memoreerde zijn trainer Wolfgang Steiert dit weekeinde. In de afgelopen dagen is Hannawald door de Duitse boulevardpers als sekssymbool ontdekt, nu geldt hoogvlieger Sven met zijn spitse gezicht als het nieuwe idool van Duitse tienermeisjes.

Ruim 30.000 toeschouwers en miljoenen tv-kijkers waren getuige hoe een dolgelukkige Hannawald op zijn buik over de piste gleed en een gelukstelegram van bondskanselier Schröder in zijn hand gedrukt kreeg. De kranten vierden hem vanochtend als ,,buitenaards'' en ,,vliegend reptiel''. Zelf zei Hannawald: ,,Ik ben gevlogen als een vliegtuig.''

Tradities zijn er om in stand te houden. Daarom wint Sven Hannawald volgende maand in Salt Lake City olympisch goud. Sinds 1992 heeft de winnaar van de Vierschansentoernee immers altijd de olympische titel behaald. Gisteren beleefde hij totnogtoe de mooiste dag in zijn leven. ,,Zeker. Ondanks de kou krijg ik het er warm van: de grandslam, de premie, de auto, ongelooflijk.'' In totaal krijgt Hannawald voor zijn winst 330.000 euro.