Strategie verdeelt profs in nieuw jaar

Hoe bepalen de grote instellingen hun aandelenstrategie voor dit jaar? Zeer verschillend – in een onzeker beursjaar.

Portefeuilles openen en posities innemen. De grote beleggers begonnen deze week aan een nieuw beleggersjaar en moeten keuzes maken in de verdeling van hun inleg. Nu het indexbeleggen aan populariteit heeft gewonnen, blijft de mogelijkheid om beter dan gemiddeld te presteren vaak beperkt tot de kleine overgebleven speeelruimte ten opzichte van de `benchmarks'. Dat komt neer op een tikje overwegen dan wel `onderwegen' van de daadwerkelijke beleggingen ten opzichte van die benchmarks.

Waar zetten de grote jongens op in? Daar zit dit jaar weinig eensgezindheid in. Dexia bijvoorbeeld, de Belgisch-Franse financiële groep die vorig jaar Kempen & Co inlijfde, zet in op een defensieve strategie voor de Euronext-aandelen (Frankrijk, Nederland en België). De strategen verwachten een tegenvallend eerste halfjaar, waarna de uitzichten in de tweede helft beter zijn. De bijbehorende defensieve weging spreekt voor zich: `overwegen' in supermarktketens, in voedingsproductie en in nutsbedrijven. Onderwegen doet Dexia in overige detailhandelsbedrijven (non-food), in de chemiesector, in automatiseerders, vastgoed en telecomdiensten.

Aan de andere kant staat bijvoorbeeld het Amerikaanse Lehman Brothers. Boodschap voor het nieuwe jaar: de vooruitzichten voor aandelen zijn het best in jaren. Lehman overweegt dan ook in cyclische waarden (denk aan de chemie), in de financiële sector en in telecomdiensten. Lehman onderweegt juist in energie (waaronder nutsbedrijven).

De particuliere belegger kan niet zoveel met dergelijke uiteenlopende adviezen. Uiteindelijk komen ze neer op een verschil in inzicht in de snelheid waarmee de aandelenkoersen vooruitlopen op het economisch herstel in de VS en in Europa.

Het koersverloop van de AEX-index, die zijn eerste weekje van 2002 een kleine procent lager afsloot dan het niveau van 506,78 op laatste handelsdag van 2001, was deze week illustratief. Op de beurzen heerste, na een teleurstellend begin, het idee dat de macrocijfers aangaven dat het herstel van de conjunctuur dichterbij komt. Maar een flinke stijging van de Amerikaanse werkloosheidsuitkeringen en een opwaarts gereviseerde stijging van het banenverlies in oktober en november zetten een domper op de vreugde.

Zo zal het nog wel een tijd blijven gaan: het stuivertje wisselen van goed en slecht nieuws dat kenmerkend is voor de windstilte tijdens de laagconjunctuur. Het zal beleggers moeilijk vallen te kiezen tussen een offensieve strategie en een defensieve strategie. In het eerste geval is er het risico te ver voor de koersen uit te lopen en uit te glijden. In het tweede geval is er het gevaar de boot te missen in wat een onzeker beursjaar wordt.