DE WEEK

De euro

is eindelijk van ons allemaal. Niet alleen Andorra, Monaco, San Morino, Vaticaan, Kosovo en Montenegro zijn overgegaan op de euro, zelfs in het Verenigd Koninkrijk heeft de euro zijn intree gedaan. Dat wil zeggen bij tankstations van BP, het Londense warenhuis Harrods, de platenreus Virgin en elektronica-supermarkt Dixons, de laatste notabene onder leiding van een aarts-euroscepticus en de penningmeester van de Conservatieve partij. De euro kruipt waar die niet gaan kan.

Het was

zien aan te komen dat van de twaalf officiële eurolanden juist Italië er geen been inzag om de overgang naar de euro knullig te laten verlopen. Terwijl Nederland en Frankrijk halverwege de derde dag al met de helft van alle betalingen in euro's aan kop lagen, was dat in Italië een schamele drie procent. Drie ministers uit het kabinet-Berlusconi uitten publiekelijk hun ongeloof in de euro. De neofascistische minister Umberto Rossi zei dat de van bovenaf opgelegde euro hem niets kon schelen en voor niemand iets betekende. Hij doet in Italië institutionele hervorming. Wat zou dat kunnen zijn?

In Nederland

roerden de kruideniers zich. Supermarkten en warenhuizen beschuldigden de banken van het niet nakomen van afspraken. Te veel grote eurobiljetten in de geldautomaten, waardoor ze snel door hun voorraad wisselgeld heen raken. De banken beloofden méér kleine biljetten in de automaten te stoppen.

Op een enkele,

onnozele beroving in Den Helder na kregen overvallers geen kans. Hoewel het toch ging om de grootste financiële operatie uit de hele geschiedenis, met geldtransporten van een massieve omvang. Het feit dat in Nederland rovers die hun straf nog niet hadden uitgezeten uit voorzorg ingerekend waren en vierduizend agenten speciaal toezicht hadden gehouden schijnt geholpen te hebben, zei de politie. De dieven bleven weg. Valsemunters hebben hun kop nog niet opgestoken. Op een paar potsenbakkers na. Nergens in de eurozone is nog een vals bankbiljet ontdekt, zei de Europese Centrale Bank.

Een succes

zonder weerga. Al kleeft aan de eurobiljetten één nadeel. De euromunten kunnen net als hun voorgangers de pomp in uw wasmachine voorgoed ontregelen. Maar laat u biljetten in uw wasgoed achter en wast u dat bij hoge temperaturen, worden zij waardeloos. Ze verliezen dan hun opvallende hologrambaan. De Nederlandsche Bank heeft dat voorzien. Doet u het niet opzettelijk, krijgt u het volle bedrag van DNB terug. Dat lukt met uw pomp niet.

En wie nu nog

zeurt over de euro, die gebruikt maar zijn pinpas. Was dat eigenlijk niet nog eenvoudiger geweest, gewoon het geld afschaffen, dus alle munten en biljetten, en voortaan alles met de pinpas (en met elektronische appararatuur zoals mobieltjes) betalen? Van de ene op de andere dag. Technisch toch al lang mogelijk? Had Italië niet achterop gelegen.

De NS

heeft een nieuwe leiding. De minister verantwoordelijk voor de infrastructuur, wat heet, eigenaar zelfs, heeft ingegrepen. De ex-president-commissaris (`Ik ben geen born loser') sputterde nog wat na, prees uitbundig het weggestuurde topmanagement en werd vervangen door een bankier die zijn carrière begon als welzijnswerker in Hengelo. Dat belooft wat. De treinen op tijd, de treinen schoon, weer orde en regelmaat op het spoor. Anders een omgekeerd standbeeld voor Netelenbos, met de kop in het zand.

Argentinië

is al aan zijn vijfde president in tien dagen toe. Almaar dieper zakt het land in het moeras. Grootste probleem: de schuld van 141 miljard dollar, het merendeel aan het buitenland. Of liever: hoe de gesloopte economie ooit weer op gang te krijgen en aan de schuldverplichtingen te voldoen. Het volk, de berooide middenklasse voorop, mort. Vraagje: hoe heet de Argentijnse president die op 2 februari het kroonprinselijk huwelijk in Amsterdam bijwoont?

Duisenberg blijft.

In elk geval dit jaar nog. Tot frustratie en ergernis vast van de Franse president. En in Frankrijk staan presidentsverkiezingen voor de deur. Eind mei loopt het mandaat van de Franse bestuurder van de Europese Centrale Bank af. Wat te doen? Wachten op Duisenberg? Met als reële mogelijkheid dat Frankrijk dan in het bestuur helemaal niet vertegenwoordigd is? Wat een dilemma. Maar de euro is lekker van ons allemaal.