Belgische hekel?

De Nederlandse veldrijder Richard Groenendaal gaf vorige week in Diegem een Belgische toeschouwer een klap. Het publiek had hem onheus bejegend. Hebben de Belgen een hekel aan Nederlanders?

Steven de Foer, Belg en auteur van het boek `Onder Hollanders': ,,Eeuwenlang beschouwden Belgen de Nederlanders als arrogant. Opstandig werden ze nooit, omdat ze last hadden van een minderwaardigheidscomplex. De laatste tien, vijftien jaar is een kentering merkbaar: de Belgen willen zich bewijzen. Helaas gebeurt dat op een geforceerde manier. Op het moment dat België zich kwalificeerde voor het WK voetbal, werd alleen maar gezongen: `Olé, olé, de Hollanders gaan niet mee'. De Belgen gaan al in de aanval voordat de Nederlanders de aanval hebben ingezet. De Belgische toeschouwers verzetten zich tegen Groenendaal, dat ging te ver. Maar als je die heethoofden vraagt wat ze vervelend vinden aan Nederlanders, staan ze met met de mond vol tanden.''

Jean Nelissen, wielercommentator NOS: ,,De woede van de Belgen vindt zijn oorsprong bij het WK van 1994. De Belg Herijgers achterhaalde Groenendaal en klopte hem tijdens de inhaalmanoeuvre op zijn schouders. Dat was een vernederend moment voor Groenendaal. In 2000 weigerde de Belg Nys, ploegmaat van Groenendaal, zijn landgenoot De Clerq te ondersteunen tijdens het WK. Groenendaal wordt jarenlang aangepakt door Belgische toeschouwers. In Diegem leek het wel of er zich voetbalhooligans onder het publiek gemengd hadden. Bij het veldrijden gebeurt normaal zelden wat.''

Herman Brusselmans, Belgisch schrijver: ,,Het was een leuke, doch schrijnende gebeurtenis. Groenendaal had zich moeten beheersen. Omdat een paar domme Belgen roepen dat jij een domme Nederlander bent, hoef je niet door het lint te gaan. Domme Belgen roepen ook tegen andere domme Belgen allerlei dingen. Het Belgische klootjesvolk heeft allerlei vooroordelen, zoals ieder klootjesvolk. Daar hoort bij dat men de Nederlanders `dikkenekken' acht. Verstandige Belgen, zoals ik, noemen alleen die Nederlanders 'dikkenekken' die het werkelijk zijn. Op het eerste gezicht hoort Groenendaal daar niet bij. Als je iemand slaat, je 'm moet raken op zo'n manier dat-ie in het ziekenhuis belandt. Dus, m'n raad aan Groenendaal: bij voorkeur niet slaan, ofwel meppen tot er bloed vloeit.''

Rein Groenendaal, vader van Richard en oud-veldrijder: ,,De problemen zijn de laatste jaren alleen maar erger geworden. Ze gooien met dennenappels, men steekt voeten tussen de wielen van de renners die continu worden uitgescholden. Verder worden trapbewegingen gemaakt waardoor coureurs niet meer dicht langs het publiek durven te rijden. Ik heb wel eens de neiging een Belg van zijn fiets te schoppen, terwijl zo'n jongen het ook niet kan helpen dat zijn landgenoten zich misdragen. Richard is ook weleens van zijn fiets gestapt om te vragen wat er nu mis was, maar op zo'n moment houden die Belgen hun mond.''

Harry van den Bremt, wielerverslaggever van Het Nieuwsblad: ,,In Nederland gebeurt er ook wel eens wat. Onze veldrijder Liboton werd in jullie land ook niet echt op handen gedragen. Vroeger hadden Belgen ten opzichte van Nederlanders misschien een minderwaardigheidsdcomplex. Tegenwoordig niet meer. Ach, het werd Groenendaal allemaal even te veel. Hij heeft dit seizoen veel pech. Belgen hebben niets tegen Nederlanders, een beetje gescheld hoort gewoon bij het veldrijden. De Nederlandse en Belgische wielerbond moeten de affaire-Groenendaal behoedzaam oplossen. Dranghekken en extra stewards bij het veldrijden zijn ook geen oplossing. Voetbalsupporters in Diegem? Nee, die waren er beslist niet.''

Wim de Vos, veldrijder: ,,Een kleine groep hooligans vindt het niet prettig dat Nederlanders ook wel eens wedstrijden winnen. Acht jaar geleden werden Nederlandse coureurs al met zand bekogeld en met vlaggenstokken op hun hoofd geslagen. Er is een kentering merkbaar, omdat Belgische renners het publiek aanspreken op hun gedrag. Gelukkig heeft niet iedere supporter een hekel aan ons.''