Mijn vader

Mijn vader, geboren in 1951, voelt zich nog wel een beetje boer. Altijd al heeft hij een erg wijnboer-gevoel gehad, dus heeft hij er zijn werk van gemaakt. Daar is hij mee begonnen in april 1979. Eerst op de wijnbouwschool goed opgelet, en later directeur van `Heisterkamp wijnkopers' geworden.

Soms is het wel vervelend als hij dagenlang niet thuis is, naar Frankrijk of Spanje. Maar dat ben je dan alweer vergeten als hij thuiskomt, ik hem tegemoetspring, en hij me over de haren strijkt, en zegt : `mijn meissie'.

,,Die prachtige smaak van de aardse sappen kan je proeven in de wijn. Als je wat aarde in je handen hebt voel je gewoon of de wijn al goed is'', zegt hij. ,,Verschillende soorten aarde, verschillende soorten wijn!'' stelt-ie vast.

Ik proef het verschil nooit, alleen alcohol. Er zal wel iets inzitten wat de wijn zo bijzonder maakt, en waardoor mijn vader hem lekker vindt. (Ongelofelijk.) Ook heeft-ie bij de marine gewerkt, een paar jaar of zo. Hij heeft (tot onze grote ergernis) een hele zak marsepeinen aardappeltjes opgegeten, dat weten we nu nog.

Hij kan soms ook wel vreselijk gek doen, en zegt dan `Grapje van pappie!'

En nu, ja nu, hij heeft nu bij ons in de wei (we wonen op een boerderij) een boomgaard staan, daar staan wat appel-, en pereboompjes. Daar wil hij cidre en poiré van maken. Cidre is appelwijn, en poiré is perewijn. Daar is hij ook al eens mee in de krant gekomen, en omdat hij van boerenafkomst is, stond er in: `De 50-jarige, in Albergen geboren Jan Herbrink voelt zich nog altijd een beetje boer.'

(Floor Herbrink is 10 jaar)

Schrijf ook zelf een stukje over `Mijn vader' en stuur dat, met apart een bechrijving van jezelf en ook van je vader, naar: Kinderpagina NRC Handelsblad, Herengracht 545-549, 1017 BW Amsterdam

Of: cs@nrc.nl