Grappen over moslims

Wat Mohammed Rabbae niet teweeg heeft gebracht. Dit Kamerlid van het toch al niet vrolijke GroenLinks had cabaretiers opgeroepen om zich te onthouden van humor over Bin Laden. Hij bereikte precies het tegenovergestelde. Een lawine van grappen werd zijn deel.

Meteen werd hij zelf geïmiteerd in Kopspijkers. In een volgende uitzending werd een imitatie van tv-boeman Willibrord Frequin achter een imitatie van Osama bin Laden aangestuurd. Bin Laden liep met een tas, hij had net boodschappen gedaan. Overal verschenen grappige mannen met baarden. Ik vermoed dat de besturen van sommige carnavalsverenigingen inmiddels spijt hebben van hun verbod op imitatie-Bin Ladens in de optocht. Ze lopen achter de razendsnelle ontwikkelingen aan. Waarom mag een acteur van Kopspijkers een baard aanplakken en de gewone carnavalsganger niet?

Humor over moslims is de afgelopen drie maanden plotseling algemeen geaccepteerd. Eerst was die het exclusieve voorrecht van de minderheidsgroep zelf. Bij moslims gebeurde dat mondjesmaat, want de meesten zijn net zomin als Rabbae en zijn partijgenoten lachebekken. Voor hilarische moslims moet je in Engeland zijn maar die worden geterroriseerd door orthodoxe geloofsgenoten. Werd hier eerst nog verlegen gelachen om milde zelfspot, ruim gecompenseerd met grappen over witte Hollanders in het cabaret van de in Turkije geboren Nilgun Yerli, nu heeft gans autochtoon, cabaratesk Nederland zich op moslims gestort.

Bij Freek de Jonge kwamen ze ruim aan bod. Vorig jaar zou hij dat nog niet hebben aangedurfd. Gisteravond had Hans Kesting in zijn nieuwe show een sketch met de gesluierde moeder van Mohammed, de krantenbezorger. Ze kwam protesteren omdat hij nog geen nieuwjaarsfooi had betaald. ,,U vuile homo'', zei ze tegen Kesting, later ,,Islam is niet te koop'' en onder gejoel verbrandde ze de krant ritueel. De moslim werd voorgesteld als iemand die snel was gekwetst. Vier maanden geleden had hij met deze scène nog een taboe doorbroken. De meldingspunten voor discriminatie waren overstroomd met klachten. Nu was het flauw.

Bij De Jonge werkt de humor als een tweesnijdend zwaard, tegen moslims en tegen hemzelf. Hij vertelde over een arme moslim die de vloer dweilde in een outlet-winkel, waar hij tevergeefs 700 frank probeerde op te maken. Zijn vrouw gaf hem het restgeld als fooi, ,,mits hij er geen vliegles voor zou nemen''.

Van mij mag het allemaal. De islam is een geloof, geen etnische groep. Over geloof valt te argumenteren, over afkomst niet. Moslims die zich tegen homo's keren roepen het zelfs over zich af. De hypocrisie van sommige Marokkanen die alleen voor homoseks in zijn als ze zelf penetreren moet aan de kaak worden gesteld. Humor is een beter wapen dan een rechtsgeding.

Maar als Freek de Jonge grappen mag maken over moslims die bidden met het achterste omhoog, moet er ook niet worden gezeurd over de uitspraken van imam El Moumni over homo's en Europeanen die erger zijn dan varkens. Homohaat is geen monopolie van de islam. Ook veel christenen voelen zich superieur aan niet-gelovigen die branden in de hel. Ik gun Rotterdamse Marokkanen een beter geschoolde imam dan El Moumny en ik gun de kijker leukere humor dan die van Hans Kesting, maar de officier van justitie heeft daar niets te zoeken.

Grappen gaan in Nederland over underdog-culturen en dat zijn nu de moslims. Vroeger gingen grappen over joden en papen – vaak was het zelfspot – want eigenlijk was Nederland protestants. Ik kan me geen enkele witz herinneren van ,,zei de ene Nederlands Hervormde tegen de ander'', want dat is nog steeds de godsdienst van Hare Majesteit en de Algemeen Beschaafd Nederlandse cultuur waar iedereen zich aan heeft aangepast. Humor als assimilatieprikkel. Amerika kent grappen over opgeprikte Wasps, White Anglo-Saxon Protestants, maar in Nederland zijn edelprotestanten nooit als minderheidsgroep onderscheiden, laat staan al die geseculariseerde ex-christenen. Wat dit land nodig heeft is een onverschrokken moslim-cabaretier.