Man van vele klussen

Voor Wim Meijer was de overgang in 1992 naar de Rabobank de kroon op zijn carrière. Zo zei hij het althans zelf. Dat de 61-jarige Meijer nu president-commissaris wordt bij de Nederlandse Spoorwegen, lijkt voor hem niet meer dan een aardige toevoeging aan zijn toch al imposante curriculum vitae. Want Meijer houdt van een uitdagende klus. En hij doet er veel tegelijk.

De NS past goed op zijn cv. De voormalige staatssecretaris (CRM) en oud-fractievoorzitter van de PvdA is namelijk al commissaris bij een reeks bedrijven met een semi-publieke missie. Bij de coöperatieve Rabobank is hij voorzitter van de Raad van Beheer. Bij de NOS en uitgever PCM is hij commissaris. Deze organisaties hebben een verleden van solidariteit en maatschappelijke betrokkenheid, maar moeten zich nu staande houden in een wereld waarin harde economische wetten gelden. En dat geldt evenzeer voor NS.

Meijer (1939) is een boerenzoon uit Harkstede, een dorpje onder de rook van de stad Groningen. Thuis werd niet met mes en vork gegeten, zou hij later gekscherend zeggen. Op school blonk hij niet bijzonder uit. Hij werd er `Willem Kraai' genoemd, om zijn schriele postuur. Begin 1959 pleegde hij een soort verzetsdaad tegen zijn VVD-vader en CHU-moeder: hij werd lid van de PvdA, uit boosheid over de ,,oneerlijke val'' van het kabinet-Drees, door toedoen van de KVP.

Als twintiger werd hij in Hengelo maatschappelijk werker. In 1971 werd hij lid van de Tweede Kamer. Daarna ging het snel. Twee jaar later kwam hij in het kabinet-Den Uyl. Als staatssecretaris van Cultuur, Recreatie en Maatschappelijk Werk maakte hij het welzijnswerk tot belangrijk onderwerp van overheidszorg. Later zou hij juist gaan pleiten voor afslanking van de verzorgingsstaat.

Meijer bleef na 1977, toen de PvdA in de oppositie kwam, nog elf jaar in het parlement. Hij ging vervolgens naar Drenthe als commissaris van de Koningin. Zijn vertrek uit Den Haag had veel te maken met een andere visie op de toekomst van de PvdA dan die van partijleider Wim Kok. Meijer wilde de partij veel radicaler hervormen dan Kok. Drie jaar later, bij zijn overgang naar de Rabobank, liet hij zich opnieuw weinig lovend uit over zijn eigen partij. ,,In de PvdA moet een klimaat geschapen worden waarin waardering ontstaat voor creatieve meningen, ook als ze dwars zijn.'' Hij had toen wel meer waardering voor Kok. Hij voorspelde in 1992 dat de kiezer de partij zou gaan belonen voor het feit dat die in het derde kabinet-Lubbers de verantwoordelijkheid had genomen voor moeilijke beslissingen.

De Rabobank groeide met Meijer uit tot een financiële reus. Meijer trad als bankman weinig naar buiten, meer kwam hij in beeld met zijn vele nevenfuncties. Zo adviseerde een commissie onder zijn leiding over de toekomst van het leger en bemiddelde hij bij een CAO-conflict in de landbouw.

Vorige maand lanceerde hij een simpeler structuur voor de bank. Ook bij PCM, uitgever van onder meer NRC Handelsblad, was hij in belangrijke mate verantwoordelijk voor stroomlijning van top en middenkader. Bij NS wordt zijn belangrijkste opgave de mislukte verzelfstandiging te repareren.