Decolletés en raceauto's

Een van de populairste drive-infilms uit de jaren zeventig is Death Race 2000. En dat is niet zo vreemd: de cult-satire bevat zoveel grommende raceauto's en vrouwen met decolletés tot aan de navel dat de eigen tweedehands bolide in het halfdonker ook even als een supersonische slee moet hebben aangevoeld.

Scenarioschrijver Ib Melchior voorspelde dat in het jaar 2000 de Verenigde Staten een fascistisch regime zouden hebben dat de hele aarde omspant. Het is een tijd waarin de president een zomerhuisje in Peking heeft en rebellen uit `de Franse provincie' de macht proberen over te nemen. Ze willen dit doen tijdens het evenement van het jaar: de Transcontinental Road Race, met illustere deelnemers als Matilda de Hun, Nero the Hero, Calamity Jane, Machine Gun Joe (een vroege rol van Sylvester Stallone) en de legendarische Frankenstein (David Carradine).

Frankenstein, de gedoodverfde winnaar, is altijd gehuld in een zwart leren pak omdat hij half verminkt zou zijn. Hun auto's, model-Te land ter zee en in de lucht, zijn uitgevoerd met krokodillentanden en stierenhoorns.

In een gewaagde combinatie van maatschappijkritiek, ironie en goedkope actiescènes maken regisseur Paul Bartel en B-filmproducent Roger Corman de ene na de andere gruwelijke grap. Zo kunnen de deelnemers aan de race punten scoren door argeloze weggebruikers aan te rijden: vrouwen zijn tien punten meer waard dan mannen, kinderen zijn goed voor 40 punten en oudjes boven de 75 brengen een topscore van 100 punten op.

De media hebben zich uiteraard wellustig op het evenement gestort. Vooral de overenthousiaste commentator met ultramoderne microfoon is in zijn element, totdat ook hij door de onbarmhartige Frankenstein wordt overreden. Tussendoor kunnen we ontspannen bij een massage van de halfnaakte deelneemsters, waarvoor Bartel ruimschoots de tijd heeft genomen.

Death Race 2000 is dan ook een van de betere foute films, waarin eerst schaamteloos wordt getoond wat de makers later plotseling blijken `aan te klagen': de gewelddadige aard van de mens. Aan het eind vat de stichtelijke voice-over de boodschap nog eens handig samen: ,,Twee miljoen jaar geleden begon de mens geweld te gebruiken, nog voordat hij kon denken. Niet voor niets staat onze soort nu bekend als `het denkende beest'.''

Death Race 2000 (Paul Bartel, 1975, VS), Net5, 23.00-00.25u.

    • Mariska Graveland