Moslim in de greep van Satan

Niemand is volmaakt, ook de Profeet Mohammed niet. De moslimstudent Aladdin heeft ontdekt dat zelfs de Profeet gevoelig was voor Satans influisteringen en hoopt nu af te studeren op een scriptie over deze duivelsopenbaring. `Diep schofferend' noemt zijn vriend Bas de scriptie. Bas is een tot de islam bekeerde Nederlander.

Aladdins broer is niet minder geschokt. Als rechtgeaarde moslim die vijfmaal daags zijn gebeden zegt, vreest hij meegesleurd te worden in de ondergang van `de man die zich mijn broer durft te noemen' en nu is hij uit Teheran overgekomen om hem zo nodig met geweld uit Satans `vernederende omhelzing' te redden.

In Paul Felds als theaterthriller aangeprezen stuk Aladdin en de ayatollah komen vier aanhangers van het islamitische geloof aan het woord. Naast de drie mannen is er nog een vrijgevochten moslimvrouw die als serveerster werkt in het hotel waar de mannen elkaar ontmoeten. De enige niet-moslim in dit gezelschap is een zwijgzame barpianist die de rokerige ruimte vult met zijn evergreens.

Paul Feld, die het stuk zelf regisseert bij de Utrechtse theaterfirma Growing up in Public, baseerde zich op zijn voorstudie Duivelsboek die als theatrale lezing in 1999 is uitgevoerd. Dat hij uitgerekend nu komt met de enscenering van de nieuwe tekst, waarin hij verschillende kanten van de islam laat zien, lijkt niet toevallig, gezien de nasleep van de aanslagen van 11 september.

De personages staan met hun uiteenlopende levensopvattingen en geloofsinterpretaties tegenover elkaar. Ze zijn allen overtuigd van hun gelijk en communiceren dan ook niet met elkaar. Op verbeten toon zijn ze om beurten aan het betogen, vaak zonder de anderen aan te kijken. Het zijn monologen waar niemand naar luistert.

Het is boeiend hoe Feld op papier in kort bestek de gespletenheid binnen een geloofsgemeenschap aan het licht brengt. Het bezwaar is dat de theatrale uitvoering wat mager blijft. De schok van de dramatische ontknoping is gering. Het gebrek aan interactie tussen de figuren maakt het geheel statisch en star.

Een luchtig muzikaal intermezzo onderbreekt gelukkig af en toe het staccato ritme van de tekst. Dan wordt er opeens uitbundig gedanst en getapt. In de andere scènes zijn het vooral Harm van Geel (Bas) en Debbie Korper (serveerster) die de voorstelling kleur geven.

Voorstelling: Aladdin en de ayatollah door Growing up in Public. Tekst en regie: Paul Feld. Spel: Marcel Faber, Harm van Geel, Debbie Korper, Rogier Philipoom. Muziek: Hein Franssen. Gezien: 23/11 Huis a/d Werf Utrecht. Tournee t/m 9/2. Inl. 030-2761220 of www.growingupinpublic.nl