Christopher Eccleston

In een reeks profielen van hedendaagse sterren deze week Christopher Eccleston, de zwaarmoedige Jude uit de gelijknamige Thomas Hardy-film van Michael Winterbottom, die nu opdoemt uit de mist van Alejandro Amenábars `The Others'.

,,Voetballers moeten zich verre van acteren houden, pleegt Christopher Eccleston te zeggen als reactie op de trend waarin Engelse voetballers rolletjes aangeboden krijgen in hippe Brit-films. Maar het had niet veel gescheeld of de op 16 februari 1964 in Manchester geboren acteur was zelf voetballer geweest, want voetballen was zo'n beetje het enige wat hij leuk vond op school. Hij was er niet goed in. Evenmin als in iets anders. Een toelatingsexamen bij een van de Londense toneelscholen was voor deze drop-out dan ook vooral een manier om aan de grauwe werkloosheidstaferelen van het Engeland van de jaren tachtig te ontsnappen. Maar gaandeweg werd hij door het enthousiasme van zijn docenten en medestudenten gegrepen. En zijn tamelijk onverschillige beroepskeuze bleek te rechtvaardigen: Eccleston ontpopte zich als een van de toonaangevende jonge acteurs van de toenmalige Britpack.

Zijn naam was direct gevestigd met een rol in Danny Boyles burleske thriller Shallow Grave (1994), als jonge accountant die met zijn huisgenoten een koffer met geld vindt, maar wel eerst van het lijk moet zien af te komen, waar de koffer naast stond. De hoofdrol in Michael Winterbottoms verfilming van Thomas Hardy's zwaarmoedige roman Jude the Obscure (tegenover Kate Winslet) werd in Engeland echter minder gewaardeerd. En het leek weer `einde oefening' voor de acteur met de flaporen en de hypnotiserende blik.

In interviews laat hij zich nogal laatdunkend uit over de rollen die hij vervolgens aannam, om zichzelf tegen de apathie te beschermen zoals hij ze rechtvaardigt, maar eerlijk gezegd zijn Elizabeth (1998, Shekhar Kapur) en eXistenZ (David Cronenberg, 1999) geen films om je voor te schamen. Misschien had Eccleston liever wat grotere rollen gespeeld dan de Duke of Norfolk of de man die door een tand doorboord wordt in Cronenbergs virtual reality-spel. Alleen de cartooneske crimineel in de Jerry Bruckheimer-productie Gone in 60 seconds (2000) staat wel heel erg ver af van de Engelse air die Eccleston zich inmiddels aanmeet.

Misschien dat Jude Fawleys existentiële zelfhaat daar de verklaring voor geeft. Naar aanleiding van die rol vertelde de over zijn privé-leven immer gedecideerd gesloten Eccleston immers dat hij zich niet naakter en openhartiger aan het publiek had kunnen presenteren dan daar. De meeste verhalen over de teloorgang van zijn carrière komen voornamelijk van Eccleston zelf. Met een verschijning in Alejandro Amenábars spookverhaal The Others, een nieuwe samenwerking met Danny Boyle in de Dogma-achtige film Strumpet en de rol van Jago in een nieuwe Othello-verfilming in het verschiet, is er weinig reden tot klagen.

    • Dana Linssen