Nieuwste plan IMF: landen in surseance

Landen in financiële nood moeten, net als bedrijven, uitstel van betaling kunnen aanvragen om hun schulden op een ordelijke wijze te kunnen afwikkelen.

Dit voorstel is gedaan door Anne Krueger, na IMF-directeur Horst Köhler de hoogste funtionaris van het Internationale Monetaire Fonds. Het plan vult volgens Krueger, die het plan gisteren tijdens een toespraak in Washington ontvouwde, een `gapend gat' in het internationale financiële systeem.

Volgens de IMF-topfunctionaris zal het plan in december worden besproken door het bestuur van het IMF. Van de grootste zeven industrielanden voelen er vier, inclusief de VS en het Verenigd Koninkrijk, voor het plan, terwijl de overige drie zich er nog niet over hebben uitgesproken. Eerdere ideeën in deze richting werden in het verleden vooral door de VS tegengehouden, omdat de financiële sector vreest extra verliezen te lijden door het plan. Washington is nu echter om, omdat het de omvang van de financiële hulp door het IMF bij schuldencrises wil terugbrengen.

Volgens Krueger doen landen met onoverkomelijke schuldproblemen er nu te lang over om die schulden te saneren, ,,ten koste van een onnodig zware last voor henzelf en de internationale gemeenschap die de rommel moet opruimen''. Het surseancesysteem zal moeten bestaan uit vier principes: ten eerste zal het niet langer mogelijk moeten zijn dat één crediteur de onderhandelingen over een schuldsanering verstoort door in zijn eigen land naar de rechter te gaan en betaling af te dwingen. Dit gebeurde in 1997 toen een enkele crediteur Peru in een hoek wist te drijven. Ten tweede zal het betreffende land geen oneigenlijk voordeel mogen geven aan sommige crediteuren, en een evenwichtige economische politiek moeten volgen. Ten derde zullen bestaande crediteuren nieuw geld moeten kunnen uitlenen, om daarmee de voorrang van hun bestaande schulden bij de afwikkeling te vergroten. En ten vierde zal een overeenkomst tot schuldsanering moeten kunnen worden doorgevoerd met instemming van een meerderheid van de crediteuren, in plaats van unanimiteit.

Krueger zei dat het IMF de centrale rol zal spelen in het nieuwe systeem, door te beslissen of er surseance mag worden aangevraagd. Los daarvan zal er een apart justitieel systeem moeten komen om conflicten tussen de debiteur en de crediteuren te beslechten.

Voor de meeste landen zou de surseance een paar maanden moeten duren, en alleen met uitdrukkelijke toestemming van het IMF mogen worden verlengd. IMF-geld zou beschikbaar zijn, niet om de schuldsanering te helpen, maar om deviezenreserves weer op te bouwen en essentiële diensten en importen mee te bekostigen. Deel van het plan is een tijdelijke beperking van het geldverkeer met het buitenland, om valutaspeculatie tegen te gaan.