Bladeren

The Economist

De markt is als een manisch-depressieve patiënt: von himmelhoch jauchzend zum Tode betrübt. En oorlog maakt het alleen maar erger.

The Economist vergelijkt de opleving van de koersen met soortgelijke periodes in het recente verleden. Het blad schrijft dat Bianco Research sinds 1932 zeven vergelijkbare oplevingen tijdens recessies heeft ontdekt. In alle gevallen was dat het signaal dat de markt economisch herstel in het vizier had. En dat volgde ook, maar pas na drieënhalve maand. Het probleem is dat de huidige opleving zich veel sneller voordoet. Daarom heeft de markt dit keer misschien andere motieven dan zicht op herstel, denkt het blad. Wellicht klampt zij zich vast aan het gegeven dat de consumptiecijfers beter zijn dan verwacht. Het blad, toch een warm voorstander van onbelemmerde marktwerking, constateert dat de markt er vaak naast zit.

Maar wat mag je anders verwachten van een manisch-depressieve patiënt?

Die Zeit

Als het goed gaat met de werkloosheid is dat te danken aan het beleid. En als het slecht gaat is dat te wijten aan de omstandigheden. Maar hoe je het ook wendt of keert, schrijft Die Zeit, de bureaucratie staat machteloos tegenover de werkloosheid. Aan maatregelen geen gebrek, maar de werking ervan is nauwelijks te bewijzen. Bovendien, als het bedrijfsleven banen schrapt, staat zelfs de meest vindingrijke arbeidsbemiddelaar met de handen in het haar. De belangrijkste impuls voor de arbeidsmarkt, schrijft het blad, komt niet van de minister van Sociale Zaken, maar van de minister van Financiën, in de vorm van belastingverlaging. Verder zou je de regelgeving op flexibele arbeid beter kunnen benutten, meent het blad. Maar zo ver is het nog lang niet, want bij het idee alleen al dreigen de bonden met harde loononderhandelingen.

Le Point

Waar zijn de gekke koeien? In Japan. En ze bedreigen de positie van 's werelds grootste rundvleesgebruiker, McDonald's. Le Point beschrijft hoe het eerste geval van rundergekte paniek heeft gezaaid in de provincie Chiba, ten oosten van Tokio. De Japanners zijn al dertig jaar gek op de gehakte runderen van McDonald's, maar de bezoekersfrequentie is met 14 procent gedaald en de verkoop met 6 procent. Geen wonder, schrijft het blad, als je bedenkt dat twee van de drie Japanners het eten van koeien heeft afgezworen.

BusinessWeek

`Het is klein bier, maar voor wat het waard is, ik beken: we hebben de gegevens verzonnen'. Zo valt managementgoeroe Tom Peters door de mand. BusinessWeek verhaalt met smaak hoe Alan Webber, uitgever van Fast Company, een van de geesteskinderen van Peters, vadermoord pleegt. Peters publiceerde begin jaren tachtig, samen met Robert Waterman In Search of Excellence. Het boek werd onmiddellijk heilig verklaard, omdat het de lof zong van het Amerikaanse bedrijfsleven in een tijd dat het overvleugeld leek te worden door het Japanse. Peters ging voor publicatie van zijn uitlatingen in Fast Company akkoord met het artikel. De schellen vielen hem pas van de ogen toen bleek dat Webber zijn bekentenis op de omslag van het blad had gezet. Alan Webber, Oedipous in managementland.

Forbes

Alles wat James Sinclair aanraakt wordt goud, in navolging van de mythische koning Midas. In 1977 voorspelde hij dat de goudprijs zou stijgen van 150 dollar per ounce (31,1 gram) tot 900 dollar. Toen de prijs drie jaar later op 887,50 dollar kwam, verdiende hij 15 miljoen dollar door zijn aandelen in goud van de hand te doen. Ook de daaropvolgende prijsdaling had hij voorzien. Sinclair voorspelt nu dat de goudprijs weer zal stijgen, omdat de goudmijnondernemingen recentelijk gestopt zijn met het verkopen van nog niet gedolven goud tegen tevoren vastgestelde prijzen, bedoeld om zichzelf te beschermen tegen prijsdalingen. Sinclair zoekt zijn heil momenteel bij de Indiase goeroe Sai Baba. Met koning Midas is het ook slecht afgelopen.

Wirtschafts-woche

Het is een schande dat de Amerikaanse regering Bayer maar de helft heeft betaald van wat de onderneming vroeg voor de levering van Cipro, het middel tegen miltvuur. Wirtschaftswoche spuwt vuur: als farmaceutische ondernemingen geen winst mogen maken, hoeven we niet te raden naar wat er gebeurt. Kijk maar naar wat er is gebeurd met de antibiotica. De sector farmacie stopte dertig jaar geleden met investeringen in de ontwikkeling van nieuwe antibiotica omdat de oorlog tegen de infectieziekten gewonnen leek. Op dit moment zijn infectieziekten in de Verenigde Staten op twee na de meest voorkomende doodsoorzaak. En omdat ontwikkeling van nieuwe medicamenten een zaak van lange adem is kan het meer dan tien jaar duren voordat er antibiotica op de markt komen die opgewassen zijn tegen de nieuwe infectieziekten, voorspelt het blad. De Amerikanen zullen later moeten betalen voor hun schijnheiligheid.

    • Herman Frijlink