Vrouwen HCKZ tellen hun zegeningen

Met de vierde plaats op de ranglijst zijn de hockeysters van nieuwkomer HCKZ uit Den Haag na één competitiehelft dé verrassing in de hoofdklasse. ,,We blijven een team in opbouw.''

Nog geen minuut is de wedstrijd oud of op de bank van HCKZ slaat de paniek toe. Een knullige uithaal van verdedigster Eefje Raedts belandt op de knie van ploeggenote Alyson Annan. Met een pijnlijke grimas gaat de Australische naar de grond, om niet veel later op te krabbelen en het duel tegen Oranje Zwart te vervolgen. Tot opluchting van coach Carina Benninga.

Als geen ander beseft de oud-international hoe zwaar de aanwezigheid weegt van de karaktervolle middenveldster, met wie ze zelf ooit nog verbeten duels uitvocht. ,,Waanzinnig belangrijk'', typeert Benninga na afloop de inbreng van Annan, onder wier leiding gisteren tot twee keer toe een achterstand ongedaan werd gemaakt. In de slotfase staat de veelgeprezen architecte van meervoudig wereld- en olympisch kampioen Australië bovendien aan de basis van de winnende treffer: 3-2.

Benninga haalt na afloop opgelucht adem, wetende dat de nummer voorlaatst heeft verzuimd te profiteren van het vele balverlies en de rammelende veldbezetting van haar ploeg. Toch telt de voormalig coach van Amsterdam, bezig aan haar derde seizoen in Den Haag, haar zegeningen. Slecht spelen en toch winnen is doorgaans voorbehouden aan topclubs. Bovendien: ,,Iedereen schijnt maar te vergeten dat wij rechtstreeks uit de overgangsklasse komen.''

Op de helft van de reguliere competitie bezet de verrassende nieuwkomer in de hoofdklasse de vierde plaats op de ranglijst, op zes punten van koploper Den Bosch. Dat mag een klein wonder heten, in een tak van sport waar de kloof tussen hoofd- en overgangsklasse zo groot is dat gepromoveerde clubs elk jaar veroordeeld zijn tot een overlevingsstrijd. HCKZ vormt dit seizoen de uitzondering op die regel. Alleen landskampioen Den Bosch, Kampong en Rotterdam bleken te sterk voor de club, die tot voor kort slechts kon pronken met een roemrijk verleden bij de mannen (acht opeenvolgende landstitels vanaf 1977).

Hoewel Benninga erkent dat ,,onderschatting een rol heeft gespeeld'', leeft haar ploeg niet boven haar stand. ,,We staan op een plek waar we thuishoren. Deze ploeg loopt over van ambitie en talent. Niet voor niets zijn we dit seizoen niet één keer weggespeeld. En ook al hebben sommige tegenstanders ons onderschat: die houding afstraffen is ook een kunst.''

Helemaal onverwacht komt HCKZ's onstuimige opmars overigens niet. Dankzij 22 zeges op rij en een duizelingwekkend doelsaldo van +114 (122-8) stoomde de ploeg uit Den Haag afgelopen seizoen, na een afwezigheid van vijftien jaar, onbedreigd af op een rentree op het hoogste niveau. Het machtsvertoon zei veel over de eigen kracht en mogelijkheden, maar vormde tevens een stille aanklacht tegen het bedroevende spelpeil van de rest.

Voor het bestuur is het seizoen nu reeds geslaagd, maar Benninga weigert zich na elf duels rijk te rekenen. ,,Vraag is of we na de winterstop net zo constant kunnen spelen en presteren. Dat is de uitdaging, niet het bereiken van de play-offs (een plaats bij de eerste vier, red.). Het zou mooi zijn, maar geen doel op zich. We zijn en blijven een team in opbouw dat dit seizoen gebruikt als een leerjaar om op termijn structureel mee te kunnen draaien in de top van de hoofdklasse.''

Enige zorg lijkt op zijn plaats met het oog op de hervatting (begin maart) van de competitie. Marina di Giacomo, de Argentijnse spits die gisteren de winnende treffer voor haar rekening nam, vertrekt binnenkort naar Amerika. Een adequate vervangster heeft Benninga niet achter de hand, nadat Pietie Coetze, vorig seizoen goed voor maar liefst 42 doelpunten, afgelopen zomer terugkeerde naar Zuid-Afrika. Een rentree van de boerendochter uit Bloemfontein sluit Benninga niet uit, maar: ,,Ik heb al een tijdje niets meer van haar gehoord.''

Met wie Benninga daarentegen binnenkort zeker gaat praten is het bestuur. Niet dat de oud-aanvoerster van Nederland het voorzitter Ties Kruize en de zijnen kwalijk neemt, maar: ,,Het moge duidelijk zijn dat ik moeite heb met het feit dat wij een kleinere begroting hebben dan de mannen (70.000 om 90.000 gulden, red.). Wij moeten onze plaats verdienen, dat begrijp ik ook wel. Maar waarom worden de heren wel betaald en de dames niet? Daar is het laatste woord nog niet over gesproken.''

Oud-international Roderick Bouwman, commissaris tophockey bij HCKZ, zegt begrip te hebben voor de latente onvrede. ,,Maar laten we niet vergeten dat de club de laatste jaren veel heeft geïnvesteerd in de inhaalrace van de dames. Onder meer met het aantrekken van Annan en Benninga. Bovendien: als het even kan, betalen wij niet. Bij de mannen is de geest uit de fles en betalen daarmee een feit. Wij hopen dat het bij de vrouwen zo'n vaart niet zal lopen.''