Tijd voor Teenagers

,,Een jaar of drie geleden wilde ik al een bundel te maken met het repertoire uit Tijd voor Teenagers. Bij de VARA heb ik toen alle draaiboeken opgevraagd en genoteerd welke Nederlandstalige nummers we tussen 1959 en 1970 hebben gedraaid. En nu we iets nieuws zochten, na het succes van onze bundels Diep in mijn hart en Geef ons maar Amsterdam, heb ik dat oude idee uitgevoerd met Leo Boudewijns. We hebben geselecteerd de grote hits geselecteerd. de nummers die later in de Arbeidsvitaminen terechtkwamen, zoals Brandend zand en Spiegelbeeld. En af en toe kozen we ook iets omdat we het gewoon heel leuk vonden. Zoals de tafeltenniskampioen Paul Gimbel, die Twistziek zong, op tekst van Cees Nooteboom – dat kun je niet laten liggen.'

Co de Kloet (69) was producer van het populaire VARA-radioprogramma Tijd voor Teenagers en maakte samen met Leo Boudewijns de gelijknamige bundel die donderdag ten doop wordt gehouden. Het eerste exemplaar wordt overhandigd aan Herman Stok, jarenlang presentator van het programma. In het voorwoord vertelt De Kloet dat de VARA aanvankelijk sterk gekant was tegen het idee om wekelijks zendtijd in te ruimen voor rock & roll en aanverwante tienermuziek.

,,De VARA was destijds zo'n verschrikkelijk keurige omroep, dat de hoge bazen die nieuwe muziek veel te ordinair vonden, en te vulgair om er ook maar een seconde bij stil te staan. Er was maar één afdelingschef, die het voor zijn verantwoording wilde nemen: Ary van Nierop, het hoofd gesproken woord. Maar we moesten wel beloven dat we af en toe ook een kritische noot zouden laten horen en de ergste wangedrochten zouden weren. De grootste troep lieten we dan ook weg. En inderdaad hebben we ook wel eens kritiek geleverd op een nummer. Ik herinner me Het spel kaarten van Gerard de Vries, dat werd in de uitzending door Herman afgekraakt. Maar eigenlijk deden we dat meer om reacties los te maken – een bewust gecreëerd relletje.

,,Intern werd er scherp op ons gelet. Al in de eerste uitzending, op 11 september 1959, mochten we het nummer Bam bam boe van Ria Valk niet draaien. Dat was bedoeld om een nieuwe rage te creëren, in navolging van de hoelahoep. Je moest twee bamboestokjes kopen die je in het ritme op elkaar moest slaan, en Ria stond die dingen te verkopen bij Vroom & Dreesmann. Dat vond de VARA veel te commercieel. De angst voor commercie zat er vooral bij voorzitter Broeksz diep in. Voor zo'n programma moest ik natuurlijk goede contacten met de platenmaatschappijen onderhouden, maar daar was Broeksz als de dood voor. Het werd mij ook verboden in de jury voor de Edisons te gaan zitten, omdat dat voortkwam uit de platenindustrie. Zo streng was men toen.

,,Als je die teksten nu terugleest – tja, literair gesproken is het niet allemaal even briljant. Nederlandse vertalingen van buitenlandse nummers werden snel op de markt gebracht, voordat het origineel hier te koop zou zijn.

,,Mijn grootste belangstelling was destijds gericht op de primeurjacht. De kracht van Tijd voor Teenagers was volgens mij dat je de nieuwste nummers uit Engeland en Amerika bij ons heel snel kon horen. Plus uiteraard het feit, dat we de eerste Hilversumse omroep waren die die muziek draaide. Eigenlijk is het achteraf gek dat de VARA zo'n moeite met het genre heeft gehad; ze hadden niet in de gaten dat dit eigenlijk de nieuwe arbeidersmuziek was – de muziek voor het grote publiek. Maar ook binnen de platenindustrie is er nog lang weerstand geweest. Leo Boudewijns, die destijds bij Phonogram werkte, beschrijft in ons boek dat zij die tienermuziek in het begin óók vreselijk vonden. Ze gingen pas overstag, toen ze de gigantische omzetten zagen. Toen heeft een man als Jack Bulterman, met zijn Ramblers-verleden, de Nederlandse tienermuziek een unieke sound gegeven. Aan hem hebben we de bundel ook opgedragen.'

Co de Kloet en Leo Boudewijns: Tijd voor Teenagers. De Prom, ƒ24,95

    • Henk van Gelder