Eerste klas

De trein van 7.55 uur arriveert 25 minuten te laat in Culemborg. Drommen mensen willen naar binnen en een groepje jongeren installeert zich snel in een eersteklascoupé.

,,Wil een van jullie opstaan, ik wil zitten', hoor ik een vrouw zeggen. Ze heeft nog niet de leeftijd om er vanzelfsprekend aanspraak op te kunnen maken. Haar `Ja hoor eens, ik heb ervoor betaald' wordt met hoongelach ontvangen. (`Wij niet zeker!')

Een van de meisjes staat voor haar op, maar gaat daarna pontificaal op de leuning mee zitten lezen in de krant. Gegniffel en gegiechel.

Op station Houten wringt zich een nieuwe lading reizigers de coupé binnen, waaronder een vrolijke mevrouw, net zo midden-dertig als die andere. ,,Hallo jongens', roept ze, ,,ik kom hier tussen jullie benen staan hoor.'

Een jongen staat op. ,,Gaat u hier maar zitten, mevrouw.'

Even later zit ze en tevreden rondkijkend zegt ze: ,,Nou, dat maak je niet veel meer mee tegenwoordig.'