Sportieve wraak

De eerste voorronde van het Melchemie Topcircuit stond in het teken van de sportieve wraak. Anton Maas en Vincent Ramondt rehabiliteerden zich voor hun ongelukkige uitschakeling een week eerder in de halve finale van de Transfer Solutions Meesterklasse door de openingsheat van het circuit overtuigend te winnen. En Bep Vriend en Marijke van der Pas spoelden de matige prestatie van het Nederlands vrouwenteam op het WK in Parijs weg met een keurige derde plaats. Even hing zelfs een sensatie in de lucht toen Jet Pasman en Anneke Simons, een ander paar uit het vrouwenteam, tijdens de eerste spellen de leiding hadden genomen in het veld dat voornamelijk uit mannelijke bridgers bestaat. Het duo eindigde uiteindelijk middenin, maar de intentie was duidelijk: rehabilitatie of zo u wilt: Revanche der Azen (met dank aan de roemruchte kermiskoers uit de wielrennerij).

Met de hete adem van Universiade-winnaars Frank Burghout en Bas Drijver (zij werden tweede in de heat) in zijn nek, moest Anton Maas op een van de allerlaatste spellen een aantal beslissingen nemen.

W/NZ

♠ A B 10

♡ A 8

♦ V B 2

♣ B 9 7 5 3

♠ 9 4 3 2

♠ 6

♡ V B 9 2

♡ H 10 7 6 5 4

♦ A 8

♦ 10 9 7 5

♣ H 10 2

♣ 8 6

♠ H V 8 7 5

♡ 3

♦ H 6 4 3

♣ A V 4

Oost opende per abuis voor zijn beurt met een zwakke twee in harten, hetgeen NZ er niet van weerhield om 4♠ te bereiken. West gaf zich niet gewonnen en redde met 5♡. Er bestaat een gouden regel in bridge: het vijfniveau behoort aan de tegenstanders. De zuidspeler, Anton Maas, lapte die regel aan zijn laars en bood nog een keer 5♠ en dat mocht hij spelen. Met de troeven rond haal je in dat contract dromend elf slagen. Je ontwikkelt immers een klaverenslag en je pest op enig moment ♦A eruit. West startte harten. Maas nam het aas, speelde troefboer en troefaas en zag dat de troeven niet rond zaten. Hij speelde klaveren naar de vrouw.

West dacht even na en dook. Prima verdedigd, omdat de communicatie naar de hand met de hoge klaveren is verbroken. Het contract is op dit moment in groot gevaar (uw verslaggever, die hetzelfde contract op een andere tafel speelde, ging dan ook roemloos down), maar Maas wikkelde het voorbeeldig af. Hij speelde ruiten naar de vrouw, trok de rest van de troeven en speelde ruiten richting boer. West won het aas en speelde harten, door zuid met het laatste troefje afgetroefd. Nu ging het ruiten naar de boer en klaveren naar de aas, waarna ♦H de elfde slag vormde. NZ plus 650; 5♡ gedoubleerd had NZ maar 300 punten opgeleverd. Na afloop legde Maas uit dat hij tijdens het afspel veel kwam te weten over de distributie van west: een vierkaart schoppen, maar vermoedelijk ook een vierkaart harten en zeer waarschijnlijk een driekaart klaveren, gezien de manoeuvre in het tegenspel. Dat liet ruimte voor maar twee ruitens en dat verklaart zijn aanpak van die kleur.

Agressief bieden kan lucratief zijn, zeker als je zelf beschikt over een onberispelijke afspeeltechniek. Jan-Willem Bomhof is zo'n technisch begaafde speler, die bovendien ook nog eens is behept met de nodige lef in het bieden. Nog een spel uit het Melchemie Topcircuit:

N/-

♠ A V 10 9 7 6 4

♡ H 8

♦ V 9 7 6

♣ -

♠ 5 3

♠ H B 8

♡ 5 3 2

♡ 7 6

♦ H 8 5 3 2

♦ A B 10

♣ H 8 2

♣ 10 9 7 6 5

♠ 2

♡ A V B 10 9 4

♦ 4

♣ A V B 4 3

Bomhof zat in 6♡, waartegen west uitkwam met ruiten voor het aas van zijn partner. Deze speelde goed troef na, voor het aas van de leider. Bomhof speelde nu geraffineerd ♣B voor. Wanneer west deze kaart zou dekken, kan het contract niet meer worden gemaakt. West speelde echter klein bij en de leider gooide op tafel een vuiltje weg en speelde vervolgens ♣A en een kleine klaveren getroefd en zag tot zijn genoegen dat de heer meeviel. Maar om het slem te maken moest er nog iets meer gebeuren, omdat de vijfde klaveren nog niet hoog was. Met ♠H fout is ook met open kaarten niet zo makkelijk te zien hoe je nu twaalf slagen haalt. Bomhof vond aan tafel de oplossing. Hij troefde een ruiten in zijn hand en draaide alle troeven af. In het vierkaartseindspel had zuid ♠2, een troef en ♣V4, de dummy ♠AV10 en ♦V en oost ♠HB en ♣109. Bomhof speelde ook zijn laatste troef en gooide op tafel ♠10 weg. Oost ontdeed zich van een klaveren, zodat uiteindelijk ♣4 de twaalfde slag van de leider werd.