Flou artistique

De KNVB heeft een woordvoerderstje.

Ze stond deze week de pers te woord. Lief meisje, beetje musical-achtig. Zeker niet een hortende fluitketel, zoals de meeste woordvoerders in het voetbal. Ze was erg verlegen. In haar blik lag een diepe gêne om het eigen bestaan. Ook dat zie je niet vaak meer in het voetbal, mensen met een grondeloos verlangen om er niet te zijn.

Ik had haar eerder aan de kassa van de Hema verwacht dan in de bossen van Zeist, maar tja, carrières nemen soms een vreemde wending. En wie weet is ze misschien wel gek van Louis van Gaal en werkt ze daarom als fan voor de KNVB. Louis is altijd in Zeist, zelfs op zon- en feestdagen.

Het meisje had niets te zeggen. Niet over Jaap Stam, niet over de Ajax-hooligans, niet over het skybox-privilege van drank en veelwijverij. Ze stamelde de lege woordjes voor zich uit, als zeepbelletjes zonder adem. Ik was blij dat Jack van Gelder niet in de buurt was want dan was ze zeker dichtgeklapt, misschien wel weggevlucht. Tegen het verbale geweld van de tv-presentator zijn maar weinigen bestand.

De KNVB met een menselijk gelaat, dat wel.

Het meisje staat voor een onmogelijke opdracht, als woordvoerster van een vacuüm. Wie of wat is de KNVB? Niemand die het nog weet. Is het een orgaan? Een directorium? Een kaartclub? Een geheim genootschap? Een museum? Een kerkhof van veteranen? Een enkele keer zie je, meestal bij valavond, een handvol mannen door de bossen sluipen naar een grot van hen alleen. Een paar uur later stappen ze in hun limousines met een gezicht vol geheimen. Hebben ze gezongen of gebeden of onkuise spelletjes gespeeld we hebben er het raden naar. Deze heren zijn niet op de wereld gekomen om hun eigen helderheid te scheppen. Een ding is zeker: echt vrolijk zijn ze van hun samenzijn niet geworden.

De KNVB is de flou artistique van de natie. Niet eens het transparante schijnsel van het niets. Herfstbladeren hebben meer subsantie dan dit zoganaamde instituut dat pretendeert te waken over het wel en wee van de nationale volkssport. Het gezelschap is niet eens in staat zichzelf te bewaken. Opeens komen zelfs de heren Van Raaij en Van Eijden in een recent verleden nog notoire blindgangers tot de constatering dat er in Zeist een gezagsvacuüm is ontstaan: werknemer Van Gaal die zichzelf mag evalueren, zo gek hadden de twee bonzen van het Nederlandse voetbal het nog niet meegemaakt.

Wat had de KNVB op maandag te zeggen na de rellen in de Arena? Niets, geen gebenedijd woord. Alweer een dopingaffaire van een Nederlandse international: de KNVB kijkt de andere kant uit. Jaap Stam, zegt u? Nooit van gehoord. Kampen? Is dat niet het dorp waar Ruud Lubbers ooit zijn nieuwe wereldorde meende te kunnen vestigen?

De voetbalbond had deze week een open kans voor doel. Nadat het demagoogje Job Cohen door Ajax in zijn hemd werd gezet met het halfslachtige alcoholverbod voor de Arena had de KNVB kunnen ingrijpen. Geen alcohol voor het volk dan ook niet voor de gevederde paljassen van de skyboxen. Juridische bezwaren? Die zijn voor later. Soms moet een sportbond die het volk hoog heeft een daad stellen. Overigens had de KNVB na het supportersgeweld Ajax met nog een paar andere sancties kunnen dreigen: puntenverlies, drie wedstrijden zonder publiek, licentie onder curatele, een boete hoger dan de inkomsten van de wedstrijd tegen NAC, etcetera. Niets van dit alles. Henk Kesler zit zondag gewoon in de skybox achter een glaasje champagne en zegt tegen Arie van Eijden: ,,Wat een mooie herfstdag, niet?''

Het NOC*NSF is volgens Anton Geesink nog steeds een illegale organisatie. De kwalificatie lijkt me meer toepasbaar op de KNVB. De zelfbenoemde sukkels van Zeist doen niets, weten niets, zien niets. Behalve voor wat protocollaire danspasjes zijn ze niet uit hun schuilkelder te roken. Laf tot op het bot sluiten ze de ogen voor elke controverse, voor de multiple vormen van wangedrag van hun leden en aanhang. De bestuurders van de KNVB zijn niet eens in staat een falende voetbalcoach terug te brengen binnen de grenzen van zijn persoonlijke eer. En over de lynchpartij in Arnhem hoor je ze ook niet.

Ik heb te doen met het woordvoerderstje. Ik zou haar zachtjes willen toefluisteren: ,,Lieve meid, ga weg uit dat oord van verderf, werp je schaapachtigheid af, spuug op zijn Rijkaards nog een keer om je heen, en laat dan die mummies zelf maar uitleggen dat hun bestaan niets voorstelt.''

    • Hugo Camps