The Hudsucker Proxy

Het zou de minste Coen-brothers-film zijn, de slechtst lopende ook, en hun eerste big-budget-productie. Kortom: een artistieke en commerciële flop. Maar nog afgezien van het feit dat zelfs een mindere Coen-brothers-film meer waard is dan menig andere film, is het ook helemaal niet waar.

Waarom is The Hudsucker Proxy leuk? Allereerst om Tim Robbins, die de rol van simpele postjongen Norville Barnes speelt, nadat hij in Robert Altmans Hollywoodsatire The Player en zijn eigen politieke satire Bob Roberts de fijne kneepjes van underacting had kunnen oefenen. Na Hollywood en het Witte Huis volgde deel drie van de Amerikaanse liturgie: de Amerikaanse droom waarin elke postkamerjongen directeur kan worden van een gigantisch bedrijf, als het tenminste de Hudsucker Corporation heet en een vreselijk grijze en doortrapte Paul Newman als baas heeft.

Robbins hoeft in The Hudsucker Proxy alleen maar leep te kijken om een glimlach op te roepen. Een glimlach die in een schaterlach verandert op het moment dat hij net zoals alle lepe mensen een primitieve geslepenheid blijkt te bezitten. Die ligt er zo dik bovenop dat hij als het ware van nature elke doortraptheid op de hak neemt.

The Hudsucker Proxy is een ode aan het tijdperk van art deco en modernisme dat in zoveel klassieke Hollywoodfilms tot een stijlvol stilistisch mengelmoesje werd verwerkt. De cinefiele Joel en Ethan Coen herschiepen een bordkartonnen wereld die ergens tussen de jaren dertig en vijftig het gezicht van de screwball-comedy bepaalde.

Wie nog nooit een affiche, trailer of reclamecampagne van de film heeft gezien: vooral zo houden. Dát Tim Robbins vanuit de postkamer zelf eens directie-enveloppen mag gaan dichtlikken is informatie genoeg. Dát er iemand wordt belazerd blijkt al uit de titel. Maar de briljant-lullige wijze waarop dat gebeurt vergt een totale overgave aan de grillige en atypische logica van de Coens. En kijk vooral nog eens naar het ingenieus gemonteerde hoogtepunt van de film. Of de wijze waarop in een van de eerste scènes een industrieel uit het raam zeilt.

Hudsucker proxy (Joel Coen, 1994, VS), RTL5, 22.30-0.30u.

    • Dana Linssen