Misbruikt meisje Tessa gedwongen in rijksinrichting

Het zwakbegaafde meisje Tessa (15), dat eind 1999 door een groep van 14 jongens is aangerand en verkracht in het Amsterdamse stadsdeel Westerpark, is dinsdag op last van de rechter in een gesloten rijksinrichting van justitie geplaatst.

Volgens de instelling die de voogdij over het meisje heeft, de William Schrikkerstichting in Diemen, heeft Tessa een zogeheten crisisplaats gekregen. Aanleiding was een zelfmoordpoging die het meisje, naar nu blijkt, op 18 oktober heeft gedaan en het feit dat zij zichzelf verwondt met glas.

Een week geleden werd via De Telegraaf bekend dat het stadsdeel Westerpark de groepsverkrachting welbewust verzweeg om ,,maatschappelijke onrust te beperken''. Terwijl het stadsdeel rond de inmiddels veroordeelde daders een netwerk van begeleiding liet spinnen, werden het meisje en haar pleegouders min of meer genegeerd.

Volgens een woordvoerder van de Schrikkerstichting is Tessa op dit moment ,,nog steeds suïcidaal''. Zij heeft eerder woedeaanvallen gehad, maar nooit zo ernstig dat ze opgenomen moest worden, aldus de woordvoerder: ,,Maar de laatste maanden is het enorm geëscaleerd. Tessa heeft verschrikkelijke dingen meegemaakt; nu is sprake van een vulkaan die eindelijk uitbarst.''

De pleegmoeder van Tessa, Peggy Termonen, is ontsteld over de plaatsing in de inrichting, locatie Noorderzand van Rijksinrichting De Doggershoek in Heerhugowaard. ,,Het is er net een gevangenis, zij mag niet naar buiten, ik mag haar niet bellen.''

Noorderzand is een voormalige vrouwengevangenis die nu wordt gebruikt voor crisisopvang van dertig meisjes, die ,,ten onder dreigen te gaan'', zoals de website van de inrichting vermeldt: ,,Tijdens het verblijf wordt er door middel van observaties en soms een psychologisch onderzoek gekeken wat voor soort behandeling het meisje nodig heeft''.

Volgens pleegmoeder Peggy Termonen is dat nu juist het probleem: ,,Ze blíjven Tessa maar observeren, terwijl ze nu ein-de-lijk eens een behandeling moet krijgen.'' Volgens Termonen is eerder al vastgesteld dat Tessa in een zogeheten `orthopedisch zorgcentrum' het beste zal gedijen, omdat ze daar een `beloningsgerichte benadering' krijgt waar ze fysiek en mentaal sterker van wordt. ,,Want ze is mooi en lief, maar ze is inmiddels een wrak.'' In een dergelijk centrum is evenwel geen plaats.

Volgens de Schrikkerstichting is Tessa wel behandeld, maar inderdaad niet om de groepsverkrachting te helpen verwerken: ,,Daarvoor moet je enigszins stabiel zijn, en dat was ze niet.''

De stichting erkent dat er ,,te weinig hulpverlening'' voor Tessa is. Termonen verwijt de voogdij-instelling het volkomen af te hebben laten weten. De Schrikkerstichting ontkent dat, al komt er ,,zeker''een onderzoek naar ,,interne fouten.''