Afscheid van Sint-opwachter Aart Staartjes

Aart Staartjes wachtte twintig keer Sinterklaas op bij zijn aankomst in Nederland. Afgelopen zaterdag, toen de boot aankwam in Maastricht, stond Staartjes ook weer klaar met zijn microfoon en een warme pet op. Maar voor hem was dit de laatste keer. Volgend jaar staat iemand anders op de kade. Aart Staartjes (63) vertelt hoe het was om al die jaren Sinterklaas te ontvangen.

,,Er ging elk jaar wel iets mis. Dat was de eerste keer al zo, in Marken in 1982. De Wegwijspiet verdwaalde in de slootjes en de boot kwam uren te laat. De Wegwijspiet is leuk, maar te eigenwijs. Het komt ook door de Hoofdpiet. Sint laat alle regeldingen aan hem over, en hij regelt ze lang niet altijd goed. Dus dan moeten ze weer onder een brug door waar ze niet onder passen, of komen ze klem te zitten in een sluis. Alle pakjes zijn een keer van boord gewaaid tijdens een storm. Ik heb zo vaak tegen Sinterklaas gezegd: waarom komt u nou niet gewoon over land? Dat is toch veel makkelijker? Maar dat wil hij niet. Hij houdt van traditie.''

Wat vindt Sint zelf de leukste plaats om aan te komen?

,,Het maakt hem niet uit. Overal waar hij komt zijn er wel dansjes en verkleedpartijen, en hij vindt de kinderen overal even lief. Alleen de burgemeesters zijn soms lastig. Die houden dan een veel te lange toespraak die meer voor de minister-president bedoeld is dan voor de kinderen. Dat ze meer geld voor hun stad willen, of zo. `Burgemeester, hou het kort', klinkt het dan. Sint houdt niet van die lange verhalen.''

Zijn er in die twintig jaar dingen veranderd?

,,Sinterklaas is wat ouder geworden. Vroeger wilde hij nog weleens meedoen met spelletjes op straat, hinkelen en zo, maar nu niet meer, want hij is bang dat hij z'n enkel verstuikt. En hij rijdt op een ander paard, dit is het tweede paard dat ik ken. Deze is ook alweer zestien. Paarden worden niet zo oud. Ik ken ook veel verschillende boten. Nu komt hij aan op pakjesboot 14, maar ik ken ook de 12, en nog wel drie andere. Ik ben één keer aan boord geklommen, toen iedereen al weg was. Het was er mooi. Sint slaapt in een prachtig rood hemelbed.''

Hebt u Sinterklaas weleens uit z'n humeur gezien?

,,Nooit. Het is een lieverd. Hij herkende me ook altijd, alleen al aan mijn stem. Grote cadeaus heb ik nooit van hem gekregen, wel een paar kleintjes. Ik heb hem niet verteld dat dit voor mij de laatste keer was. Hij zal volgend jaar wel naar me vragen. Maar dan kijk ik de intocht gewoon op televisie. Ik vind dat een jonger iemand hem nu eens op moet wachten. Ik word ook al oud.''