Rudolf Escher

In een brief aan Marius Flothuis schreef Rudolf Escher hoe hij na het bombardement op Rotterdam vooral het verlies van het volledige oeuvre van Ravel betreurde. Dat verbaast niet van iemand die zowel een Synfonia in memoriam Maurice Ravel als een Tombeau de Ravel componeerde. De verwantschap blijkt het sterkst uit de vele pianomuziek die Sepp Grotenhuis vastlegde voor Ottavo, dat zich ook nog inzette voor zowel de vocale als de kamermuziek van Escher.

In 1950 verscheen ter gelegenheid van het 100-jarig bestaan van Bender's Pianohandel een album van Nederlandse pianomuziek met bijdragen van vijftien componisten ten gunste van de lekenmuziek. Daarin bevond zich Eschers Due Voci, waarmee Grotenhuis zijn Escher-recital afrondt. Opmerkelijk is Eschers hang naar een overzichtelijk contrapunt, vandaar de quasi tweestemmigheid. Quasi, want tegen het slot knallen de akkoorden eruit. Nog geschikter voor de amateur, zonder wilde sprongen, is de 10-delige serie Non troppo met als tegenhanger de meest virtuoze compositie de suite Arcana Musae Dona (1944/45, revisie 1980) met zijn flitsende toccata als een soort kruising tussen Scarlatti en Ravel.

Bijzonder is dat dit allemaal wordt gespeeld op een Érard omdat vooral dit Franse instrument zich uitstekend zou lenen voor het typisch Hollandse karakter van Eschers muziek. Escher wees de Steinway af: helderheid voor alles. En zo speelt Grotenhuis de muziek dan ook: pittig en precies, allerminst met de Franse slag.

Rudolf Escher: complete pianomuziek door Sepp Grotenhuis, Ottavo OTRC 90075