Painted Theatre is een must

,,Kaouwe rillinguh'', zou een beetje Hagenaar zeggen, als hij de voorstelling Painted Theatre van choreografe Bianca van Dillen en haar Choreografisch Computer Atelier Stamina zag. Zo mooi. Met de computertechnologie van de eenentwintigste eeuw keerde Van Dillen terug naar haar favoriete tijdperk in de kunst: de jaren zestig, waarin niet alleen een choreografische revolutie uitbrak, maar ook de action painting werd uitgevonden.

Destijds werd er ter plekke met verf geschilderd, nu gebeurt dat met een computerpen en dansprogrammatuur als Life Forms en Motion Caption, en worden de `pennenstreken' over de dansers heen geprojecteerd. Tekenaar Floor van Keulen schrijft en tekent met de snelheid van een cartoonist over zijn matje en op de achterwand ontstaan vergezichten, portretten en grillig gekleurde abstracten. Ondertussen bewegen vier dansers door het beeld heen, en last componist David Dramm op zijn laptop zijn grappige sample-muziekjes in.

Painted Theatre is met recht een Gesamtkunstwerk te noemen, dat behalve een hoog abstractieniveau ook de nodige humor en speelsheid kent. Opgenomen repetitiegesprekken uit Amerika, prietpraat over het weer daar, een cursus `teach yourself Swedish'; Van Dillen en regisseur Dirk Groeneveld vlechten alle disciplines ineen in een wonderlijk schouwspel dat ook in een museum niet had misstaan als installatie. Als er al een minpuntje te noemen valt, is het, heel ironisch, het bewegingsidioom van Van Dillen. Het meeste gedraai en gewervel kennen we al decennia van haar, maar ze slaagt met vlag en wimpel erin die versleten taal in het grote geheel weer fascinerend onder te brengen. Painted Theatre is een must.

Van een heel andere orde was de terugkeer van het Haagse jazzdans-gezelschap Djazzex, dat in 1997 werd weggesaneerd maar via de rechter toch vijf ton kreeg wegens procedurefouten. Afgelopen zomer gaf de groep van Glenn van der Hoff al een voorproefje van de comeback, maar met Concert in D maakt het gezelschap een echte doorstart. Van der Hoff gaf vier choreografen, Randall Scott, Thomas Noone, Neel Verdoorn en Annabelle Lopez Ochoa, de opdracht een choreografie te maken.

Opvallend is dat geen van hen nog iets jazzerigs maakt: het is pure moderne dans wat ze presenteren. Dat zegt misschien iets over vervagend discipline-onderscheid, maar het show-element en de isolaties die Djazzex zo kenmerkten ontbreken. Toch leidt dat niet tot interessante werkjes. Alleen het kwartiertje van Annabelle Lopez Ochoa, danseres bij het Scapino Ballet, geeft de burger moed. Zij is de enige die contrapunten aanbrengt in de ruimte en de bewegingen. Waar zij aangenaam verrast, maken de anderen kundig, maar onopmerkelijk werk. Het is niet waarop je hoopte voor een zo geplaagd gezelschap. Geen veni, vidi, vici dus. Slechts het pareltje van Lopez Ochoa kan gekoesterd worden.

Holland Dance Festival. Painted Theatre van Stamina C.C.A. Choreografie: Bianca van Dillen, tekenaar Floor van Keulen, muziek David Dramm. Djazzex Productions: Concert in D. Gezien op 20/11 in resp. Korzo-theater en Theater aan 't Spui Den Haag. Inl: 070-4277369 of www.hollanddancefestival.com