Oorlog zet domper op frivool huwelijksseizoen in India

Het huwelijksseizoen is in India net begonnen, maar dit jaar is het weinig uitbundig en frivool. De tenten zijn nog even imposant imitaties van paleizen van bamboe en kleurig katoen. En de beter gesitueerden vieren het grootste feest van hun dochter nog altijd in hotels, met veel whisky en obers die halsstarrig kebab en tandoori-kip blijven aandragen.

Maar de oorlog in Afghanistan eist ook in de vreugde van de Indiase bruiloft z'n tol. Overzeese familieleden zijn niet gekomen. Het aantal Indiërs dat gewoonlijk overvliegt om zus of nicht als bruid verkleed te zien, is met tweederde gedaald.

De oorlogsbeelden en dreigende krantenkoppen maken ook de bewoners van New Delhi zenuwachtig. In de hoofdstad wonen veel Punjabi's en deze bevolkingsgroep staat bekend als feestneuzen. Dansen in het openbaar mag, zelfs ongetrouwde meisjes bewegen zich bevallig op het ritme van de bangra-muziek. Maar tegenwoordig wordt er nauwelijks gedanst. Er wordt vooral gepraat, over de oorlog. En over het gevaar dat de bewoners lopen.

Merkwaardig genoeg kan het de meeste Indiërs niet zoveel schelen of Osama bin Laden wordt gepakt of niet. En zelfs de val van de Talibaan leidt niet tot opluchting. De vraag is wat Pakistan gaat doen, en of de schietpartijen langs de grens van India en Pakistan zullen uitlopen op een oorlog, misschien wel op een nucleaire oorlog.

De kranten in India speculeren daar openlijk over. Volgens de commentatoren is Generaal Musharraf men weigert de Pakistaan `president' te noemen zwaar vernederd. Eerst wilde de generaal door de kwestie Kashmir op te voeren munt slaan uit Pakistans bevoorrechte positie in deze oorlog. Kon Amerika, in ruil voor Pakistaanse steun, India niet eens duidelijk maken dat de inwoners van Kashmir liever bij Pakistan willen horen?

De Amerikanen brachten Kashmir afgelopen week tijdens het bezoek van de Indiase premier Vajpayee aan president Bush ter sprake. Vajpayee wist Bush ervan te overtuigen dat het niet gaat om wat de mensen van Kashmir willen, maar om wat Pakistaanse terroristen op Indiaas grondgebied aanrichten. Het woordje `terreur' doet wonderen in deze tijd.

Musharraf moest meer teleurstellingen verwerken. Naast de economische steun van bijna een miljard dollar, had Pakistan van Amerika ook graag de lang geleden bestelde oorlogsvliegtuigen gewild. Amerika weigerde een exportverbod op te heffen. En in Afghanistan is de Noordelijke Alliantie aan het winnen, een alliantie die Pakistan bepaald niet welgezind is. Toch moet Pakistan die alliantie indirect steunen, door de vlucht van de Talibaan-strijdkrachten naar Pakistan te verhinderen. Daarvoor is een groot deel van het Pakistaanse leger naar de grens met Afghanistan opgerukt en is de grens met India, met name in Kashmir, nu vrijwel onbewaakt.

Musharraf vreest dat India hier misbruik van zal maken, wat niet helemaal denkbeeldig is. Hij heeft daarom bij verschillende gelegenheden gewaarschuwd voor een ernstige escalatie in de regio als India doorgaat met zijn provocaties. ,,We zijn een nucleaire macht en we zullen ons niet laten provoceren'', zei Musharraf onlangs op de Pakistaanse televisie. Lees: ,,Als India zich niet terughoudend opstelt, komt er een kernoorlog.''

Vraag is of India die terughoudendheid kan betrachten. De Indiase regering heeft redenen om stoer te doen tegen Pakistan, waaronder een aanstaande verkiezing in een grote deelstaat die de regeringspartijen dreigen te verliezen. Vraag is ook of Musharraf niet een raket laat afvuren op New Delhi, al was het maar om de eigen islamitische oppositie af te leiden.

Het is een heus onderwerp op de huwelijksfeesten in New Delhi. Er wordt minder gedanst en meer gepraat. Sommigen zeggen onomwonden dat hun route van New Delhi naar afgelegen geboortedorpen al is uitgestippeld. En de welgestelden hebben rupees van de bank gehaald en in dollars gewisseld. Want als het zover is, zeggen ze op adviserende toon, zullen de vliegmaatschappijen geen rupees accepteren en is een veilig land alleen te bereiken met harde dollars. De sfeer op de bruiloften wordt door deze ontboezemingen niet echt beter.

    • Anil Ramdas