Angie Stone

De neo-soul zangeres Angie Stone heeft soms een voorkeur voor te uitgesponnen liedjes. Op haar eerste cd, Black Diamond (1999), frappeerde haar zang, maar moest de charme ervan te lang worden genoten. Die zachtaardige, warme stem, met de luchtige intonatie heeft puntig tegenwicht nodig. Op de nieuwe cd Mahogany Soul, een titel die opnieuw blijk geeft van Stone's zwarte bewustzijn, zijn de arrangementen onwerkelijk licht, maar inventief genoeg om die stem te ondersteunen.

Er gebeurt van alles op de achtergrond. In het lome ritme, dat Stone met haar deinende dictie oplegt, sprankelen de gitaren, zweeft de koorzang voorbij en trommelen de gedempte bongo`s. De manier waarop harp, strijkers en stemmen in elkaar grijpen, lijkt soms op een geslaagde choreografie, zo elegant en wuft draaien de instrumenten als ballerina's om elkaar heen. Angie Stone zelf bezingt met strelende stem, op ingehouden manier haar boodschap van liefde en verbroedering. `Soul' is voor haar een teken van spiritualiteit en middel tot harmonie, en heeft zijn wortels in de kerk. Maar ze klinkt eigentijds, doordat ze diffuser is dan haar voorgangers, met melodieën die je langzaamaan inspinnen en niet meer loslaten. De nieuwe cd van Angie Stone is een nog grotere zwarte diamant dan haar eerste.

Angie Stone. Mahogany Soul (BMG 74321 90052)

    • Hester Carvalho