Waarde heer X

Noodgedwongen spreek ik u aan met X. Tijdens de luttele minuten die ik schouder aan schouder met u door mocht brengen op lijn 5 richting Centraal wist u, net voordat u de tram verliet (Rokin, meen ik), een voor u prangende kwestie aan de orde te stellen met de suggestie aan mij er een stukje aan te wijden. U verdween zonder een naam achter te laten.

Aan onderwerpen ontbreekt het me doorgaans niet. Maar aangezien ik me realiseer dat u, hoewel naamloos, zich bekend maakte als mijn tiende vaste lezer, ga ik, bij wijze van feestelijk tintje, op de kwestie in.

,,Is er nog hoop voor Jeroen Blijlevens?'', vroeg u zich af. U bedoelde natuurlijk: het sprintkanon Blijlevens, meervoudig etappe-winnaar in zowel Giro, Vuelta als Tour, staat al twee jaar droog. Hoe kan dat?

Een pasklaar antwoord had en heb ik helaas niet paraat. Als Jeroen in de bladen uitlegt hoe hij door foutief fanatisme zijn onfeilbare sprintersbenen transponeerde in halfslachtige klimmersbenen, dan lijkt me dat een oprechte uitleg. Nadat Jeroen beschrijft hoe zijn TVM-ploeg in de intussen mythische Sergeant Peppers Lonely EPO Tour van 1998 door de Franse justitie van het bed werd gelicht als ging het om een bende vrouwenhandelaars, kan ik me voorstellen dat hij uitroept: ,,Als ik een Frans kenteken zie, word ik al woedend.'' Over zijn vrouw Franske zei Jeroen ooit: ,,Franske is één keer naar de Tour gekomen. Ik wilde haar niet zien.'' Als Jeroen niet op eigen sprinterswaarde werd geklopt, dan ging hij `met fietsen smijten'. Over winnen: ,,Als ik niet win, ben ik helemaal ziek.'' Over doping: ,,Ik kan alleen maar zeggen dat ik het zelf niet doe.''

De bladen, dus, presenteren een maniak die een maniak blijft totdat het tegendeel wordt bewezen.

Vanaf Amsterdam Centraal nam ik de intercity richting Nijmegen. In het huisblad van de NS las ik een lange monoloog van Wilfried de Jong. Eén zin trof me in het bijzonder: ,,Tegelijk met het kind wordt de ouderangst geboren.'' Ouderangst, is dat niet ook de angst om er zelf niet meer te zijn voor het kind? Durft Jeroen Blijlevens niet meer hectisch te sprinten uit angst om er op zeker moment niet meer te zijn voor de tweeling Tristan en Amber? Of heeft Dario Frigo er iets mee te maken? Tijdens de afgelopen Giro trof de Italiaanse politie in de toilettas van Frigo een ampul aan die volgens het etiket het nog experimentele en levensgevaarlijke RSR13 zou bevatten. Dario Frigo kondigde het einde aan van het relatief veilige EPO-tijdperk.

Op uw vraag `is er nog hoop voor Blijlevens?' antwoord ik: waar brood op de plank moet, wordt gesprint.

    • Peter Winnen