`Ik ben de snelste taekwondoka'

Ferry Greevink (20) won twee weken geleden in Zuid-Korea het WK taekwondo. Greevink is de jongste wereldkampioen zwaargewicht aller tijden. ,,Dankzij mijn reactiesnelheid ben ik nu wereldkampioen.''

Als Anton Geesink tijdens de Olympische Spelen van 1968 in Tokio, zo voelde Ferry Greevink zich twee weken geleden in Zuid-Korea. Greevink werd in dat land wereldkampioen zwaargewicht (boven de 84 kilo), als jongste taekwondoka aller tijden. ,,Voetbal komt uit Engeland, judo uit Japan en taekwondo uit Zuid-Korea. Als je de beste bent in een sport en dan ook nog eens in het land waar die sport ontstaan is, voel je je de koning te rijk.''

Dankzij de wereldtitel kreeg Greevink ook weer de A-status van de sportkoepel NOC*NSF, een financiële steun in de rug die hij in 1999 nog was kwijtgeraakt. ,,Twee jaar geleden werd ik achtste op het WK, maar weigerde ik mee te doen aan het EK in 2000. Ik moest eindexamen doen voor de havo en had het simpelweg te druk.''

NOC*NSF ontnam daarop Greevink de A-status. ,,Topsport is keihard. Als A-sporter kreeg ik twaalfhonderd gulden in de maand, opeens moest ik het met slechts driehonderd doen. Mijn ouders moesten met duizenden guldens tegelijk bijspringen. Gelukkig heb ik nu het ongelijk van NOC*NSF bewezen.''

Greevink won dit jaar de Open Nederlandse en Open Belgische kampioenschappen en hij werd voor de vierde maal op rij Nederlands kampioen. Alleen tijdens de World Cup in Vietnam presteerde hij ondermaats. Hij werd daar in de eerste ronde uitgeschakeld. ,,Die nederlaag was een goede les voor me: nooit meer een zwaar toernooi aan het einde van het seizoen. Ik was even kapot, mentaal gebroken. Ik aasde geforceerd op die A-status. Ik vocht meer tegen mezelf dan tegen mijn opponenten.''

Vriend en vijand waren het erover eens dat Greevink zich terecht tot wereldkampioen mocht kronen, als vierde Nederlander in de geschiedenis. In de kwartfinale bleek hij al in grootse vorm. Hij deklasseerde de Fransman Gentil, die tijdens de Olympische Spelen in Sydney nog een bronzen medaille had gewonnen. In de finale versloeg Greevink zijn aartsvijand Bakeshlou uit Iran. De nationaliteit van de deelnemers aan de mannenfinale was opvallend, aangezien Zuid-Korea het WK traditiegetrouw domineert. Bij de vrouwen kwamen zes van de acht winnaars uit de diverse klassen uit het thuisland, bij de mannen bedroeg de score twee uit acht.

Greevink, 1.90 meter lang en 90 kilo zwaar, is volgens kenners een complete taekwondoka. Hij bezit het nodige concentratie- en doorzettingsvermogen, de vereiste kracht, mentaliteit en lenigheid, maar het is vooral zijn reactiesnelheid die opzien baart. ,,Ik reageerde het snelst van alle taekwondoka's op het WK. Zoiets is aangeboren. Als op straat iemand mijn naam roept, kijk ik meteen om in plaats van nog even door te lopen. Op bewegingen van mijn tegenstanders anticipeer ik onmiddellijk. Daarom ben ik nu wereldkampioen.''

Voor Greevink lag een loopbaan als taekwondoka voor de hand, aangezien zijn vader en moeder die sport ook beoefenden. Vader Greevink heeft een sportschool in het Limburgse Venray, terwijl zijn moeder hem sinds jaar en dag begeleidt naar wedstrijden. Tot zijn veertiende heeft hij voetbal en taekwondo gecombineerd. Sinds hij zes jaar geleden vanuit het niets derde werd bij het NK voor de jeugd, traint hij vrijwel elke dag. Bovendien doet hij nog eens twee keer in de week aan krachttraining en meldt hij zich tweemaal per maand bij de nationale ploeg op Papendal. Tussendoor volgt hij een hbo-opleiding sporteconomie in Tilburg.

Hoewel Greevink pas twintig jaar is, maakt hij een evenwichtiger indruk dan de meeste van zijn leeftijdgenoten. ,,Door het vele reizen en de wedstrijden in verschillende landen ben ik volwassener geworden. Ik heb bijna de hele wereld gezien. Europa kent geen geheimen meer voor me, terwijl ik ook al in Cuba, Vietnam, de Verenigde Staten en Canada ben geweest. Ik weet wat het is om zelf je boontjes te doppen. Daarin verschil ik misschien van andere twintigjarigen.''

Als hij weer eens in het buitenland zit, vergelijkt Greevink Nederlanders altijd weer met mensen uit andere culturen. ,,Neem Zuid-Korea, een echt taekwondoland. Op elke hoek van de straat staat een sportschool, terwijl jochies van zes zo'n typisch taekwondopakje dragen. Wat voetbal is in Nederland, is teakwondo in Zuid-Korea. De mensen hebben daar veel interesse in elkaar, er wordt meer onderling gecommuniceerd op straat. In Nederland zitten de mensen meestal binnen, het is toch een cultuurtje van `na het werk weer snel naar huis.'

Greevink is van plan in elk geval tot de Spelen van 2008 in Peking actief te blijven als taekwondoka. ,,Het is een machtig spel en erg simpel. Een wedstrijd duurt driemaal drie minuten, voor elke rake trap op een hoofdbeschermer of elke trap en klap op een pantser krijg je een punt. En bij een gelijkspel wint de meest offensieve taekwondoka. Daarom is taekwondo ook een aardige en technische sport om naar te kijken. Of ik mijn ambities durf uit te spreken? Ach, die zijn heel simpel. Op de Spelen van 2004 in Athene wil ik in elk geval een medaille halen, terwijl in 2008 een gouden plak het hoofddoel is.''

    • Marcel Abrahams