De nieuwe cd van Hancock is beter dan zijn podiumact

Hij was een van de eerste jazzpianisten die 'electrisch ging' en lijkt op zijn zestigste nog altijd gefascineerd door de mogelijkheden van de techniek. Met dezelfde band waarmee hij optrad op het North Sea Festival tracteerde Herbie Hancock Paradiso zaterdag op een quadrafonisch versterkt concert met de titel `Future 2 Future'.

Op de net verschenen cd met diezelfde titel, een co-productie met Bill Laswell, laten zich drie zangeressen horen, onder wie de vermaarde Chaka Khan. Vooral dankzij hen houdt deze cd iets prettig concreets en wordt de muziek geen opeenstapeling van electronische fratsen en frutsels. Khan was er in Paradiso echter niet bij en dat gold ook voor drummer Jack DeJohnette en saxofonist Wayne Shorter, twee musici met een persoonlijk en herkenbaar geluid.

De musici die hen in Paradiso moesten vervangen hebben allebei minder profiel en leken bovendien hun dag niet te hebben. Drumster Terri Lyne Carrington speelde fantasieloos en bij vlagen `sloppy' en de brave Miles Davis-epigoon Wallace Roney klonk als hij zijn trompet electronisch liet kakelen als een van zijn geloof gevallen koorknaap.

Het resultaat was dat, afgezien van de soms prominente bas van Matthew Garrison, bijna alles van Hancock zelf moest komen. Die leek echter zo bezig met zijn regie en het voorbereiden van gesproken teksten, dat lekker spelen er niet inzat. Als een oorlogsvlieger die het contact met de grond is verloren bevingerde hij vergeefs zijn knoppenpaneel. Van het geplande precisie-bombardement kwam geen bal terecht, het bleef bij afdraaiers en losse flodders die onbestuurd in de leegte vallen.

Op de momenten dat Hancock een aardse funkbeat inzette, veerde Paradiso enthousiast op. Maar het genoegen was telkens van korte duur. En toen hij het even na tienen voor gezien hield, klonk een langdurig fluitconcert. Een aardige cd en een matig concert, het is eerder regel dan uitzondering bij musici met een meersporenbeleid. Verwonderlijk is dat; als er voor een simpel deuntje als Rob Swift al vier componisten en twee producers op de payroll staan, wat moet je dan nog op een podium?

Concert: Herbie Hancock Electric Band. Gehoord: 16/11 Paradiso, Amsterdam. Herhaling: 1/12 Oosterpoort, Groningen.

    • Frans van Leeuwen