Basketbalsport kwijnt weg in poel van ellende

Woensdag begint voor de nationale basketbalploeg de EK-kwalificatie. Ter voorbereiding speelde een zwaar gehavend Nederland twee oefenduels.

Het was een ontluisterend beeld dat veel zei over de treurige staat waarin de sport verkeert. Twee weifelende bestuurders, een stamelende bondscoach en verder slechts de aankondiging dat vijf dagen later in Amsterdam een vierlandentoernooi van start zou gaan met, jawel, deelname van de nationale ploeg. Kortom, het Nederlandse basketbal in een notendop.

Een toonbeeld van kracht en kunde is het Nederlandse basketbal al jaren niet meer. Het ongelukkige optreden van bondscoach Maarten van Gent, maandag voor de camera's van Studio Sport, paste dan ook feilloos in het beeld van een sport die steeds verder wegkwijnt in een poel van ellende.

Maar wist Van Gent veel? Nietsvermoedend stapte hij vorige week de Sporthallen Zuid binnen, om niet veel later ,,plotseling een microfoon onder mijn neus te krijgen, terwijl ik niets te vertellen had''. Zoveel wilde hij ook duidelijk maken, toen hij opmerkte dat ,,jullie mij maar vragen moeten stellen, want ik ben niet zo fris meer na zo'n korte nacht''.

Niet veel later volgde nog zo'n fraaie ingeving. Als een ode aan de eenvoud in antwoord op de vraag hoe hij zijn gelegenheidsteam tot een eenheid dacht te smeden: ,,Je geeft de spelers die je nog niet kent een hand. De spelers die je al meegemaakt hebt wens je goedemorgen. Je vertelt ze in welke basket ze moeten gooien en welke ze dienen te verdedigen.''

Het laconieke optreden kwam Van Gent op een storm van kritiek te staan. Geen wonder dan ook dat de crisismanager gisteren, na de nederlaag (83-102) tegen het bescheiden België in de finale van de Amsterdam Basketball Classic, eerst maar eens informeerde of de perskamer was uitgerust met een camera. ,,Want voor ik het weet ben ik weer de klos.''

Niet dat hem dat interesseert overigens. ,,Persoonlijk ben ik niet geraakt door die kritiek. Ergens hebben die gasten ook wel gelijk, want het was ook een rotzootje, die hele persconferentie van de NBT (Nederlandse Basketball Top, red.). Niet voor niets zijn die de afgelopen dagen gebeld met de vraag of wij misschien een mediatraining wilden hebben.'' Dat aanbod was aan Van Gent niet besteed. ,,Toneelspelen ligt niet in mijn aard. Ik ben liever mezelf en vertel liever de waarheid.''

Die waarheid geeft weinig aanleiding tot vrolijkheid. Eindeloos is immers de lijst met afzeggingen. Bovenaan prijkt de naam van Rik Smits, de oud-vedette uit de NBA die zijn loopbaan onlangs beëindigde. Geert Hammink (,,Het is tijd voor de jeugd''), Mike Nahar (ruzie met de bond) en Francisco Elson (toe aan rust) gaven evenmin gehoor aan de oproep van Van Gent om zich aan te sluiten bij de selectie. Daarom restte de oud-bondscoach van Estland niet anders dan zich te troosten met de gedachte dat afzeggingen inherent zijn aan een sport waar de macht van het geld zwaarder weegt dan de vaderlandsliefde. Al kon hij zich niet aan de indruk ontrekken dat ,,ze geen zin hebben in die wedstrijden in Litouwen en Bulgarije''.

Nee, dan Peter van Rij. Na zaterdag nog een duel met zijn Duitse club Magdenburg te hebben gespeeld, stapte de center gisterochtend om zes uur op de trein en was hij net op tijd in Amsterdam voor de finale tegen België. Dolgraag wilde Van Rij een vierde cap toevoegen aan zijn erelijstje. Indruk maakte hij niet, maar datzelfde gold voor de andere spelers.

Het geklungel onder de baskets bracht Van Gent niet van zijn stuk. ,,Hoe groter de weerstand, hoe meer ik word gemotiveerd'', luidt het credo van de geboren Rotterdammer, wiens ploeg woensdag in Vilnius aan de kwalificatiereeks begint tegen Litouwen. Drie dagen later komt Oekraïne op bezoek in Amsterdam. Te vrezen valt dat het veredelde B-team als speelbal zal fungeren in de poule, die verder bestaat uit Bulgarije, Turkije en Zwitserland. Alleen de nummers één en twee kwalificeren zich voor de titelstrijd in 2003.

Maar tot zwartgallige bespiegelingen liet Van Gent zich niet verleiden na het verlies tegen de Belgen. ,,Want denk maar niet dat die Turken met hun beste spelers tegen Nederland komen ballen.'' Bovendien, kwaliteit is geen garantie voor succes. Daarvoor hoefde de bondscoach maar te verwijzen naar de Engelsen, van wie zijn ploeg zaterdag met 70-68 won. ,,Goede basketballers, maar geen team. Die jongens verdienen veel geld, maar stonden te niksen.''

Zo bont zullen zijn spelers het niet maken, weet de no nonsense-welzijnswerker. Wat de critici ook mogen denken. `Als er een schaal met aardbeien wordt gepresenteerd waarvan er een paar rot zijn, dan gaat de Nederlander daarover klagen', schreef Van Gent in het programmablad. `Ik zoek liever de goede aardbeien uit en eet ze op. Ik laat de rotte liggen.'

    • Mark Hoogstad