Mime, breakdance en acrobaten in het moderne ballet

Moderne dans onttrekt zich, in tegenstelling tot het klassieke ballet, aan eenduidige definities. Breakdancers en circusartiesten die zich op één avond `bemoeien' met moderne dans, is in een festival als het Holland Dance Festival business as usual. En het onderscheid valt vaak pas op in strippenkaartcombinaties voor die ene avond.

De acrobaten duiken deze avond letterlijk en figuurlijk op in de voorstelling GOPF van het Zwitserse trio Gregor Metzger(danser), Martin Zimmermann (acrobaat) en Dimitri DePerrot (dj). De eerste twee maken een slapstickvoorstelling à la Buster Keaton en Jim van der Woude, mixen het met wat absurdistisch ironische danspasjes en laten hun grappige wereld begeleiden door een dj die grossiert in scratches van ruis- en gruisgeluiden.

Door het gebruik van scharnierende klapwanden ontstaat telkens een nieuw bouwsel met onverwachte hoeken en gaten die het komisch duo als kruip-door-sluip-door gebruikt.

GOPF levert uiteindelijk klassieke mime op met hier en daar een esthetisch dansant tintje, maar het is humor die we kennen, al blijft de klassieke act met het colbertje dat maar niet aan wil leuk bij een goede timing. GOPF is dan ook aangenaam en weinig verrassend. Meer tempowisselingen in de grappen en grollen en af en toe een contrasterende touch hadden de voorstelling sterk gemaakt, nu is het puur amusement. Dat is op zichzelf niet erg, maar het raakt je niet.

Van een geheel andere orde is het nieuwe werk van choreografe Conny Janssen, Meet me, a dancer. Kortweg kun je haar choreografieën doorgaans omschrijven als optimistisch, humanistisch, publieksvriendelijk, vakkundig en esthetisch. Deze keer ging ze echter met de breakdancers van het Rotterdamse 010 BBoyz in zee en dat brengt veel ontregeling met zich mee. Ontregeling waar je zeer blij van wordt, want Janssen is theatraler, aardser en grappiger dan ooit.

Blijkbaar heeft de komst van de drie stoere jongens Carlos, Mario en Lloyd de moderne dansers wat minder zweverig gemaakt. De `vette' hiphoppers zetten zich zelfs heel poëtisch en verlegen aan het partneren terwijl hun spectaculaire headspins normaliter gericht zijn op solistisch effect. Natuurlijk apen de stoeren en de `ballerina's' elkaar in Meet me, a dancer in frases even na en naderen ze elkaar voorzichtig. Al blijven ze uiteindelijk tot hun eigen kamp behoren.

Janssen doorbreekt haar gebruikelijke continious flow ditmaal door een dramaturgisch speelse aanpak in op- en afkomsten waarbij niet alle scènes even sterk zijn. De mellow-muziekcompilatie, van Henry Purcell tot dj Howie B die Steve Reich bewerkt, legt de choreografie ook net te veel in een kant-en-klaarsaus.

Janssen zocht niet naar de strijd tussen breakdance en moderne dans maar liet ze ook niet samensmelten. Misschien is dat het manco, het lijkt zo gewoon en logisch allemaal. Een paradoxaal compliment misschien, maar wel als compliment bedoeld.

Voorstelling: Metzger/Zimmermann/DePerrot: GOPF. Conny Janssen danst: Meet me, a dancer. Gezien op 15/11 in resp. Korzo-theater en De Regentes, Den Haag. Inl: www.hollanddancefestival.com of (070) 4277369.