Fluwelen handschoenen

Diep weggedoken in de Franse campagne ben ik voor het vaderlandse nieuws aangewezen op het montere ochtendblad dat zeker wat zijn verspreidingsbeleid betreft, al jaar en dag de wakkerste krant van Nederland blijkt te zijn. Daarin veel aandacht voor een onderwerp waarvan ik niet weet of u daar de laatste tijd ook over heeft vernomen.

Om u niet langer in spanning te houden: het meest opzienbarende nieuws van de laatste tijd betrof een fles wijn. D'66 Kamerlid Olga Scheltema-de Nie zou hebben voorgesteld de fles wijn in het kerstpakket voor agenten af te schaffen omdat de politiekorpsen daarmee de laatste moslim van zich zouden vervreemden. Geen columnist of commentator die daar niet de draak mee stak. In een ingezonden brief probeert het Kamerlid het door haar aangestoken vuur te blussen. Ze zet daarin uiteen dat zij tijdens de behandeling van de politiebegroting heeft gesproken over het probleem dat veel allochtonen de dienst na enkele jaren weer verlaten. Vaak is de aanleiding de daar heersende cultuur en dat kan komen door heel kleine dingen. En daarbij noemde zij als voorbeeld de fles wijn in het Kerstpakket. Ze besluit haar brief met: `Dat betekent niet dat wij in Nederland moeten inleveren waar we aan gehecht zijn vanwege eventuele gevoeligheden van anderen. Het gaat er wel om dat je andermans gevoeligheden onderkent en daar op een creatieve wijze mee omgaat.' Blijven alle Nederlandse werkgevers natuurlijk zitten met het probleem: wat doe ik met die fles. Iets creatiefs, maar wat?

Vond ik nu dat De Telegraaf-scribenten te veel aandacht besteedden aan deze losse flodder? Absoluut niet. De reactie van het Kamerlid bewijst dat. Waar ze poogt haar handelwijze te rechtvaardigen, verzandt ze in gemeenplaatserige niksigheid. Niet de fles eruit, maar er iets creatiefs mee doen. Hoe verzin je het.

Geen Kamerlid zal bepleiten Harry Potter uit het Kerstpakket te weren omdat die snotaap in zijn eentje meer wonderen verricht dan alle heiligen van Simonis en consorten bij elkaar. Plaatjes van voetballers, ook al spelen ze op zondag, daar hoor je niemand over. Onze christelijke mannenbroeders mogen daar niet over zeuren. De fluwelen handschoenen waarmee we elkaars gevoeligheden hanteerden hebben we jaren geleden uitgetrokken. Dat is een proces geweest dat voor veel mensen niet zonder pijn is verlopen. Dat velen dat nog niet zijn vergeten, daarvan getuigen de felle reacties wanneer een Kamerlid komt vertellen, dat de fluwelen handschoenen uit de mottenballen moeten worden gehaald wanneer het moslims betreft. Terwijl die handschoenen het tegendeel opleveren van waar we naar streven: integratie. Daarbij speelt het onderwijs een cruciale rol.

Na de oorlog is er een bewuste politiek gevoerd om de opleiding van achtergebleven groepen te stimuleren. Daartoe werd door het Centraal Bureau voor de Statistiek het scholingsniveau van de verschillende bevolkingsgroepen nauwkeurig in kaart gebracht. Daarbij bleek dat er grote verschillen waren in het gemiddelde opleidingsniveau tussen de verschillende godsdienstige groeperingen. Dat had niet alleen te maken met sociale achtergrond maar ook met verschillen in cultuur, met de vraag hoe hoog in aanzien leren stond. De aldus vergaarde cijfers stelden de overheid in staat tot het voeren van doelgericht onderwijsbeleid.

De verschillen tussen de allochtone bevolkingsgroepen anno nu zijn heel wat groter dan die tussen katholieke en hervormde Nederlanders anno jaren vijftig. Onze fluwelen handschoenen verhinderen ons die verschillen in kaart te brengen. En dus om gericht beleid te voeren.

prick@nrc.nl

    • Leo Prick