Onderzoek

In de wachtkamer bij de dokter zat ik met een man die plotseling een boer liet. Hij slikte even. En liet er toen weer een.

,,Pardon'', zei hij, ,,maar daarom zit ik hier.''

Ik keek een beetje verstoord van mijn lectuur op, want ik was juist halverwege een verhaal in een maanden oude Privé, waarin gewag werd gemaakt van een stiekem avondlijk bezoek dat Willem-Alexander aan zijn oude vlam Emily zou hebben gebracht. Máxima boos. Maar ja, wat wil ze, we zijn nu eenmaal `een warm volk', zoals ze nu ook zelf openlijk heeft geconstateerd.

,,Ik heb veel last van oprispingen'', zei de man, en wees op zijn maag. Het was een man van tegen de zestig in dure vrijetijdskleding en met een verzorgde uitspraak. ,,Boertjes, mag ik misschien ook wel zeggen'', voegde hij er met een schalks lachje aan toe. ,,Een lastig ongemak, vooral als je veel onder de mensen bent.''

Ik knikte, hoewel mijn meegevoel meer naar Emily uitging dan naar hem. Ze kon Willem-Alexander niet vergeten en had hem dringend verzocht te komen. De koene prins was meteen gegaan, niet beseffend dat de paparazzi al in de aanslag lagen. Gulzig las ik verder, terwijl de man naar binnen werd geroepen.

Tien minuten later kwam hij met opgewonden, rode wangetjes tevoorschijn. ,,Mooie boel'', zei hij, ,,ik moet onder het mes.''

Hij meldde zich bij twee medische secretaressen die kantoor hielden in het aangrenzende vertrekje waarvan de deur openstond. ,,Ik heb hier eigenlijk helemaal geen trek in'', hoorde ik hem zeggen.

,,Meneer, het is even doorbijten, maar het komt heus wel goed'', zei de dikste van de twee secretaressen.

,,Ik weet het niet'', zei de man. ,,Een slang door mijn keel, wat moet ik me daarbij voorstellen?''

,,Het is in twintig minuten gepiept'', zei de vrouw. Haar valse opgewektheid deed een ware marteldood vrezen.

,,Met die slang gaan ze via mijn slokdarm naar de maag'', zuchtte de man. ,,En daar gaan ze dan eens op hun gemak rondkijken.'' Hij beschreef het als een soort medische maanlanding met onvoorspelbare gevolgen in het heelal van zijn eigen lichaam.

,,Ik begrijp dat u ertegen opziet'', zei de secretaresse, ,,maar het zal u meevallen. Die slang wordt heel voorzichtig naar binnen geleid. Een paar keer slikken en hij is binnen. U kunt gewoon door neus en mond blijven ademen.''

De man stond op en begon door het kamertje te benen. ,,Hoe kan ik nou ademen met die toestand in mijn mond? Ik ben bang dat ik zal stikken in mijn speeksel.''

,,Geen sprake van'', zei de secretaresse. ,,Ze hangen natuurlijk zo'n slijmzuigertje in uw wang om het speeksel weg te halen.''

,,We zullen zien'', zei de man, zeer matig gerustgesteld, en hij kwam tot overeenstemming over de datum voor het fatale onderzoek. Toen maakte hij zich haastig uit de voeten, alsof de duivel de slijmzuiger par excellence – hem al op de hielen zat.

De dikke secretaresse liep naar de gang met een dossier in haar handen. Op de drempel zei ze tegen haar collega: ,,Het lijkt mij ook vreselijk. Ik zou het voor geen goud laten doen.''

    • Frits Abrahams