JAKKEPOES: STUK UIT OOR

Nog vier weken en dan is-ie in de bioscoop: Minoes. Dat is de film over de kat Minoes, die een vrouw wordt. Gebaseerd op het gelijknamige boek van Annie M.G. Schmidt.

Mensen zijn natuurlijk belangrijk in de film, maar de katten spelen de hoofdrol. De katten op de daken, met wie Minoes, ook als mens, praten kan. Ze helpen Minoes en proberen haar over te halen weer kat te worden. Want een mens zijn, dat is maar niks voor een kat -`voor geen duizend kanaries' zou de witte Perzische kat Moortje, een tante van Minoes en kat van de burgemeester, dat willen. (Zie deze rubriek van vorige week).

De grootste steun voor Minoes, die als katse dame op de daken zwerft is JAKKEPOES. Jakkepoes is een schurftige grijze zwerfkat die een stuk uit haar oor mist: weggebeten in een gevecht. Ze is minimaal twee keer per jaar in verwachting. Ze haat zichzelf daar om, maar is ook dol op haar zwerfkleintjes - die ook een rol in de film spelen. Jakkepoes woont al jaren teruggetrokken in een oude caravan op het onbebouwde landje naast de deodorantfabriek in het dorpje Killendoorn, waar de film zich afspeelt. In die oude caravan groeien haar jonkies ook op. Jakkepoes is de bijstandsmoeder onder de katten. Ze is nogal grof in de mond, maar ze heeft een hart van goud. Jakkepoes is er tegen dat Minoes als katvrouw bij mensen gaat wonen. Als Tibbe, de journalist bij wie Minoes in een doos slaapt, haar roept om te komen, zegt Jakkepoes (in het boek) tegen Minoes: `Ga niet. Blijf zwerfkat. Blijf vrij! Straks brengt hij je nog naar de dierenarts in een mandje. Voor een prik!'

Volgende week: Rode Tinus