Internationale troepenmacht snel naar Afghanistan

Britse speciale troepen moeten het vliegveld van Bagram gereed maken als steunpunt voor militaire operaties en voor humanitaire hulp.

Het leek een dubbele primeur. Niet alleen waren de leden het Special Boat Squadron (SBS) de eerste Britse troepen die gisteren officieel in Afghanistan landden om het bevrijde vliegveld van Bagram over te nemen. Het was ook de eerste semi-openbare missie van het schimmige eliteregiment, waarover meestal pas ná een campagne spaarzaam details uitlekken.

In werkelijkheid is de aanwezigheid van Britse special forces in Afghanistan al weken lang een publiek geheim. Leden van de Special Air Service (SAS), het bekendere zusje van het SBS, hebben er verkenningen uitgevoerd en waarschijnlijk vliegtuigbommen met een laserstraal naar hun doel geleid. Ze zijn een schakel tussen de Noordelijke Alliantie en de Brits-Amerikaanse diplomatiek-militaire machine. En in de chaos van bevrijde steden als Mazar-i-Sharif en Kabul zullen ze gepoogd hebben vitale informatie over Bin Laden en de organisatie en plannen van diens Al-Qaeda-netwerk te vinden.

Zo vervullen de Britse special forces de strategische rol, die ze sinds hun oprichting in de Tweede Wereldoorlog hebben. Ze mogen niet worden ingezet als `supersoldaten' voor deel-overwinningen. Hun taak moet het einddoel van een oorlog of campagne dienen.

Het SBS-contingent dat gistermiddag om twaalf uur per Hercules rechtstreeks vanuit het Verenigd Koninkrijk op Bagram arriveerde, onderstreept dat. De coalitie ziet dit vliegveld als cruciaal steunpunt voor verdere militaire operaties en om de stroom humanitaire hulp op gang te brengen. De SBS'ers, merendeels mariniers die hebben doorgeleerd, en zo'n honderd gewone mariniers, moeten het beveiligen, zuiveren en gereedmaken voor de komst van andere Britse soldaten, die een ,,stabiliseringsmacht'' zullen vormen. Snelle actie was volgens militaire analisten ook nodig om een eventuele bezetting te voorkomen door leden van de Noordelijke Alliantie die twijfelen aan de noodzaak van buitenlandse militaire aanwezigheid.

Daarmee tekent zich een verdeling in zones af, waarbij Britse troepen in het noorden en noordwesten actief zijn, Fransen die in het noordwesten zullen toezien op hulpverlening, en Amerikanen mogelijk later in het zuiden. De Britten hebben nu drie groepen grondtoepen aan de Afghaanse campagne gecomiteerd. Dat zijn:

Special forces van de SAS en SBS, maximaal tweehonderd man.

Mariniers die zijn ingescheept op het helikopterschip HMS Fearless in de Golf en achter de hand werden gehouden voor offensieve acties in de bergen tijdens de winter. Hun taak lijkt deels achterhaald door de onverwacht snelle opmars van de Noordelijke Alliantie.

De `stabiliteitsmacht', maximaal 4.000 man parachutisten, mariniers en genietroepen, die binnen 48 uur beschikbaar zijn. Hun taak is het beveiligen en repareren van wegen en bruggen en het handhaven van de openbare orde, in afwachting van de komst van een internationale vredesmacht onder VN-vlag. Premier Blair sloot dienst ,,aan het front'' niet uit.