Onnozele vergeetachtigheid

Elsevier doet wat Rob Trip in het programma Buitenhof van afgelopen zondag naliet. Trip had PvdA-fractieleider Melkert, die in Buitenhof zei dat inzake de bouwfraude ,,de onderste steen boven moet komen'', meteen moeten vragen hoe het zit met de onderste steen in de ESF-affaire waaraan de naam van Melkert als toenmalig minister van Sociale Zaken tot in het derde geslacht verbonden zal blijven.

Elsevier zet die affaire nog eens op een rij: ,,Alleen al over de eerste drie jaren van het ministerschap van Melkert op Sociale Zaken in de jaren negentig eist de Europese Commissie 447 miljoen gulden (203 miljoen euro) aan Europese werkgelegenheidsgelden terug omdat die fout zijn besteed, althans niet volgens de regels zijn uitgegeven''. En Elsevier plaatst, terecht, kanttekeningen bij de pogingen van de PvdA om Melkert uit de gevarenzone te houden, aldus hopend dat de zaak ,,tegen verkiezingstijd vergeten zou kunnen zijn''. Dát zouden ze wel willen.

Vergeten – dat doen mensen die vinden dat het welletjes is geweest met de bombardementen op Afghaanse doelen. Zij vergeten ,,dat voor vrijheid moet worden gestreden en offers moeten worden gebracht'', aldus minister Van Aartsen in HP/De Tijd. Hij herinnert aan Churchill die het tijdens WO II op een bepaald moment moeilijk had in het Engelse parlement: ,,Toch moeten er in de wereld een paar mensen zijn die zeggen: `Je moet wel een béétje volhouden, een béétje ruggengraat tonen'.'' Maar Churchill dacht niet in `beetjes', hij was de verpersoonlijking van ,,Engelands dodelijke vastberadenheid'' zoals Sebastian Haffner schrijft in zijn boek Churchill. Nederland daarentegen denkt wel in `beetjes', al lijken de voorgenomen troepenzending, de F16's, fregatten en mijnenjagers heel wat. `We' zijn daar om ondersteunende taken uit te voeren.

Zowel De Groene Amsterdammer als Elsevier vraagt zich af wat Nederland doet wanneer het conflict zich uitbreidt. Elsevier: ,,Blijft Nederland meedoen als het écht serieus wordt?'' Kok mag dan gezegd hebben dat het kabinet ,,de troepen op elk moment weer kan terugtrekken uit het oorlogsgebied'', maar volgens het blad is dat onmogelijk. Ook De Groene Amsterdammer sluit niet uit dat ,,de Nederlandse militaire steun wel eens een langdurige operatie zou kunnen worden.'' Een teleurstelling voor de onnozelen van geest die denken dat de strijd tegen het terrorisme in een achternamiddag en zonder dat er slachtoffers vallen, gestreden kan worden.

Het zal ook een hele tijd duren voor de fundamentalistische islam het loodje legt, vreest Abdulwahid van Bommel. In Hervormd Nederland pleit hij ervoor afstand te nemen van het legalistische denken: ,,Wat fundamentalisten beweren, is gestoeld op slechts negen procent van de korantekst. (...) De rest van de koran bestaat uit verhalen van profeten, mythische zoektochten naar de waarheid.'' Hij laakt woordvoerders van moslimorganisaties die niet luid en duidelijk protesteren tegen onder meer vrouwenbesnijdenis en middeleeuwse straffen voor homoseksuelen: ,,Ik hoor geen enkele moslimorganisatie in ons land daartegen ooit protesteren. Ik zie de voortdurende vraag in de ogen van Nederlanders: moslims zijn aardige mensen, maar waar staan ze eigenlijk voor?''

Nederland hoeft er niet op te rekenen dat de hier aanwezige moslims als één blok kunnen worden aangesproken: ,,Wij zijn geen blok. Daar zullen de Nederlanders mee moeten leren leven'', zegt H. Karaaecer, de voorman van Milli Görüs in VN. Het blad komt met een hilarisch verhaal over de verwoede pogingen van de Nederlandse overheid om een overlegorgaan van moslims van de grond te krijgen. Geen gemakkelijke klus: er zijn minstens 25 moslimorganisaties met evenzovele achterbannen en meningen. Als zij niet in staat blijken zich te verenigen zullen zij moeten leren leven met het feit dat ze niet of nauwelijks gehoord worden. Dat kan niet de bedoeling zijn en dat moeten ze ook niet willen. Of deinzen zij, net als PvdA-fractievoorzitter Melkert, terug voor openbaarheid?

    • Anna Visser