Een gloednieuw boerengehucht

Nieuwbouw boerderijtjes naar oud model vinden gretig aftrek als tweede huis: ze beantwoorden aan het verlangen naar nostalgie, maar je hoeft er niet jaren aan te verbouwen voor je iets fatsoenlijks hebt. In het oosten schieten de boerderette-parkjes als paddestoelen uit de grond.

Het ziet er allerschattigst uit. Met het rieten dak, de rode luikjes, het grinderf en de donkergroene tweedelige voordeur lijkt het miniatuurboerderijtje in Ruurlo echt uit grootmoeders tijd te stammen. Als je niet op de keurig gevoegde muren en de bijna niet van hout te onderscheiden kunststof kozijnen let tenminste. En op het keurig gemillimeterde gazonnetje rondom.

Wie graag buiten wil wonen, maar er geen miljoenen en een jarenlange verbouwing voor over heeft, kan eens gaan kijken in Drenthe, Overijssel en Gelderland, waar de afgelopen jaren verschillende parken zijn verrezen met volledig beheerde recreatieboerderijtjes. Tochtige ramen, optrekkend vocht, een verwilderde tuin en een kachel die het niet doet zul je hier niet aantreffen. Talloze reparatiewerkzaamheden om de idylle bewoonbaar te houden zijn hier evenmin nodig. De authentiek ogende boerderijtjes zijn gloednieuw en gebouwd volgens de maatstaven van de `verwende' mens.

,,Dit is tenminste een comfortabel huis, waar je zo kan wonen'', zegt Hilde de Vuyst (49, arbeidsdeskundige) uit Rucphen. In 1997 kochten zij en haar echtgenoot een boerderijtje op het Sickelarscamp in Ruurlo, in de Achterhoek, waar in totaal veertig identieke Gelderse boerderijtjes zijn neergezet. Ze wijst op de onderhoudsvriendelijke keuken met magnetron en vaatwasser, het ligbad en de plavuizen met vloerverwarming. ,,Wij zijn niet van die handige mensen. Die tien keer per jaar dat we hier komen hebben we geen zin om te schilderen en het gras te maaien. Ik kom hier puur voor mijn rust.''

Een eindje verderop in het `vakantie-boerengehucht' is Gerry de Reuver (eind veertig) met kaplaarzen aan bezig de beukenhaag te snoeien. Ze woont in Brussel en gebruikt haar boerderijtje als pied à terre in Nederland. ,,Van lieverlee gaan we ons thuis voelen'', meldt ze. ,,We hebben al een vaste kapper in het dorp en zelfs de man van de vloerbedekkingzaak groet ons.''

Rust, respect voor de natuur en geen georganiseerd vermaak, luidt al sinds 1949 het motto van het landgoed Sickelarscamp dat René Swienink sinds twintig jaar beheert. Behalve een luxe boerderijtjespark heeft hij ook een bungalowparkje en een natuurcamping op zijn terrein. Toen hij in 1996 een naburig stuk grond kon kopen, wilde hij zich onderscheiden op de overvolle markt voor recreatiewoningen. ,,Het nieuwe park moest passen in de agrarische omgeving.'' Hij maakte een schets van een typisch Achterhoeks boederijtje een miniatuur van de boerderijen op het landgoed van Kasteel Ruurlo en liet de bouwtechnische invulling over aan een architect. Nog voor het nieuwe park goed en wel was opgeleverd in 1998, waren alle veertig `exclusieve boerderijwoningen' van tussen de 250.000 gulden en drie ton per stuk verkocht. De boerderijtjes, die Swienink voor sommige eigenaren verhuurt aan recreanten een verblijf van een week kost in het hoogseizoen ongeveer 1.000 gulden hebben het afgelopen jaar een bezetting van 72 procent gehaald. ,,Er hangt een prijskaartje aan, maar daarmee trek je wel een doelgroep aan die past in de streek. Dit is geen gebied waar je drommen dagjesmensen moet binnnenhalen. De infrastructuur is er niet op berekend.''

De goede smaak wordt zorgvuldig bewaakt in het park: niet alleen de huisjes, ook de tuinen moeten in harmonie zijn met het Gelderse landschap. De eigenaren hebben bij aankoop voorlichting gekregen van een ecologische tuinarchitect over het telen van fruitbomen en het zaaien van bloemen. Swienink: ,,Uitheemse planten zoals coniferen, maar ook tuinkabouters, bruggetjes en fonteinen zijn uit den boze.''

Tot Swieninks schrik hij dacht zijn klanten iets exclusiefs te bieden werd het model de afgelopen jaren in Drenthe en Overijssel volop gekopieerd door `slimme makelaars' en projectontwikkelaars, maar dan zonder zijn oorspronkelijke idealisme. Swienink: ,,De door mij ontworpen Achterhoekse boerderijtjes werden in Drenthe neergeplant. Er zit geen echte visie achter.''

Parkbeheerder Wiebe Bethlehem liet in Havelte, vlakbij Meppel, dertien `nostalgische boerderijtjes' bouwen op een mooie locatie tegenover een golfterrein. ,,Ach, wat is nou nog een typisch Drents boerderijtje? Ik weet het niet'', zegt Bethlehem. Binnen een paar maanden heeft hij al negen van de dertien nog te bouwen huisjes verkocht voor 425.000 gulden per stuk. Behalve een golfterrein biedt zijn park een massagesalon, een bewegingsbank, een zonnestudio en een jeu de boules-baan. ,,We richten ons op 55-plussers, mensen die wat op zak hebben en tijd hebben. We gaan meer de verwenmarkt op. Als mevrouw naar de beautysalon gaat, laat meneer zich lekker masseren.''

Volgens makelaar Van der Schaaf, die in dezelfde buurt Landgoed IJhorst met 25 boerderijtjes ontwikkelde na vijf maanden zijn er nog vijf te koop appelleert het authentieke nieuwbouwboerderijtje vooral bij vijftigers aan `een ideaalbeeld', want 85 procent van de kopers is met VUT of pensioen. ,,Veel mensen hebben nu eenmaal in hun hoofd dat ze later, als de kinderen uit huis zijn, een boerderij willen.''

Gerry de Reuver beaamt dat: ,,Het is altijd ons ideaal geweest een buitenhuisje te hebben voor als de kinderen uit huis zijn. Dan blijven we doordeweeks in een appartementje in het centrum van de stad wonen met bioscoop en terrasjes op loopafstand en in het weekend wonen we buiten. Het kan hier zo stil zijn. Weet je wat het mooiste is? Door het rieten dak hoor je binnen niet dat het regent.''

    • Fleur Jurgens