Amok

,,Moet je nu eens zien'', zei koning Albert van België tegen zijn vrouw. Koningin Paola keek op van haar rozenkrans. Haar man hield zijn blik met een mengeling van triomf en afgrijzen op het televisiescherm gericht. Daar voltrok zich een nieuwe aflevering van het VPRO-programma De Firma Interview, waarin drie interviewers elk tien minuten krijgen om dezelfde gast te ondervragen. Dit keer betrof het Joop Schafthuizen, de vriend van Gerard Reve.

Paola noch Albert kon het fruitige Rotterdamse taaltje van Schafthuizen helemaal volgen, maar één ding was onmiskenbaar: Schafthuizen zat opeens, zonder duidelijke aanleiding, amok te maken tegen de argeloze journalist Jeroen Vullings. Vullings had iets gevraagd over een pedofiel akkevietje waarvoor Schafthuizen door de Belgische justitie vervolgd wordt, en Schafthuizen had zijn zo langzamerhand afgezaagde verhaal verteld over onweerstaanbare pielemuisjes, naar wier aanblik hij doorlopend smacht, en waarvan hij één exemplaartje onlangs tevoorschijn had getoverd door het broekje af te stropen van het schitterende, katholieke kontje van een 13-jarig jongetje.

,,Iedereen kan de tering krijgen, en ik wil gewoon met rust gelaten worden'', barstte Schafthuizen los. Vullings bleek op slag te zijn veranderd in een nare, onbetrouwbare hypocriet.

,,Wie is dat zotte menneke?'' vroeg Paola.

,,Dat is die gek die met die schrijver zou meekomen als ik de Grote Prijs der Nederlandse Letteren zou uitreiken'', zei Albert.

,,Welke schrijver?''

,,Ik ben even zijn naam kwijt.''

Inmiddels had een andere interviewer, Anton de Goede, tegenover Schafthuizen plaatsgenomen. Ook een nette man die op nette toon nette vragen stelde. Het duurde echter niet lang of Schafthuizen noemde ook hem een grote hypocriet, een soort fascist zelfs net als zijn voorganger, en bovendien nog een enorme klootzak, minstens zo verderfelijk als allerlei ex-vrienden en aspirant-biografen, zoals het stinkende reptiel Tom Rooduijn en het teringwijf Hanny Michaelis allemaal mensen die wat hem betrof de bloedkanker achter hun hart konden krijgen.

Koning Albert leek vastgezogen aan het scherm. Daar was een publiek demasqué gaande, zoals hij het zelden had gezien. De kunstminnende vriend van een geëerd schrijver o ja, Reve was de naam ontpopte zich als een halvegare Neanderthaler met uitpuilende ogen. Nu begreep hij pas ten volle waarom zijn adviseurs hem die uitreiking hadden afgeraden.

,,Wat mij nog het meest verbaast'', zei Albert tegen zijn vrouw, ,,is dat zo ongeveer alle zichzelf respecterende intellectuelen van Nederland het een schande vonden dat ik niet gezien wilde worden in het gezelschap van een agressieve, pedofiele patjepeeër die een dementerende schrijver exploiteert.''

,,Ach'', zei de koningin, ,,al die prijsuitreikingen, waar is het goed voor? Waarom vinden die schrijvers dat toch zo belangrijk? Jij hebt nog nooit één letter van hen gelezen, en zij vinden jou au fond een zak.''

,,Ze kunnen voortaan allemáál de bloedkanker krijgen'', knikte de koning, en hij zette de tv uit.

    • Frits Abrahams