`IJshockeycultuur ver te zoeken'

De Duits-Canadees Manfred Wolf (44) is de nieuwe bondscoach van de Nederlandse ijshockeyploeg. Hij combineert die baan met de functie van hoofdtrainer van Geleen. ,,Ik predik modern ijshockey.''

Manfred Wolf is geen trainer die een zachtzinnige aanpak voorstaat. Sinds zijn aantreden deze zomer bij ijshockeyvereniging Geleen gebeurde er nogal wat bij de door geldzorgen geplaagde club uit Limburg. Sterspeler Marian Uharcek werd wegens zijn eigenzinnige gedrag uit de selectie verwijderd, de trainingsschema's werden grotendeels veranderd en de discipline aangehaald.

Ook schroomde Wolf niet het Nederlandse arbiterskorps een veeg uit de pan te geven. ,,Ondermaats'', noemde de Duits-Canadees onlangs nog het niveau van de scheidsrechters. Mede dankzij zijn doortastende optreden bij Geleen werd Wolf twee weken geleden benoemd tot bondscoach van de Nederlandse ploeg, een functie die hij combineert met het trainerschap bij de Limburgers.

Bij de nationale ploeg volgt hij Brian de Bruin op, die na het teleurstellend verlopen WK in Frankrijk afgelopen zomer opstapte. Wolf werd niet alleen op basis van zijn visie binnengehaald. Hij torst tevens aardig wat ervaring als speler mee. Zo speelde hij 133 interlands voor de Duitse ploeg en was hij in de jaren tachtig als center actief voor grote clubs als Mannheim en Düsseldorf. Bovendien maakte hij twee WK's en de Olympische Spelen van Sarajevo (1984) en Calgary (1988) mee.

Wolf heeft bij Geleen een contract tot het einde van dit seizoen. Zijn verbintenis bij de Nederlandse ijshockeybond loopt tot en met het WK voor B-landen, over vijf maanden in Eindhoven. Tot die tijd wil hij beide teams nieuw leven inblazen. Geleen bezet momenteel de voorlaatste plaats in de vijf ploegen tellende Superliga, terwijl de Nederlandse ploeg al jaren zwak presteert.

Toch weigert de in Canada geboren zoon van een Duitse vader en Oostenrijkse moeder zich te laten verleiden tot zwartgallige bespiegelingen. ,,Ik heb veel dankbaar werk voor de boeg. Geleen is gewend aanvallend te spelen, maar offensief ijshockey levert doorgaans weinig op. Defence wins championships, daarom moet het team wat behoudender ijshockeyen. Als je aan Wayne Gretzky (Canadese oud-ijshockeyer, red.) vraagt waarom hij in zijn loopbaan zoveel heeft gewonnen, zal hij altijd antwoorden dat dat lag aan de goede verdedigers met wie hij speelde.''

Afgelopen weekeinde maakte Wolf zijn debuut bij een oefentoernooi in Hongarije. Een onverdeeld succes werd het niet. Nadat de selectie vrijdag te laat in Boedapest arriveerde en het eerste duel tegen een Tsjechisch clubteam reglementair met 5-0 verloor ging de ploeg vervolgens over de knie bij de Finse B-selectie (8-0) en gastland Hongarije (10-1). Slechts de Fair Play Cup was weggelegd voor Nederland.

,,Duidelijk is wel dat de doorsnee Nederlander van nature geen ijshockeyer is, sport speelt toch al een marginale rol in dit land. Als je in Nederland een bal naar een jochie gooit, zal hij angstig zijn handen voor zijn gezicht houden. Een Canadees ventje daarentegen vangt de bal zonder schroom.''

Volgens Wolf zijn Amerikaanse en Canadese ijshockeytalenten fysiek sterker dan veel Europese spelers. Als voorbeeld haalt hij een conditietest aan die hij hield bij Geleen. Slechts zes van de 21 spelers doorstonden de beproeving. Die magere resultaten waren voor Wolf aanleiding het aantal krachttrainingen op te voeren voor zijn uit slechts zes fullprofs bestaande selectie. ,,Ik predik modern ijshockey, dat betekent dat spelers sterk en atletisch moeten zijn. Natuurlijk is de techniek erg belangrijk, maar een fit lichaam is een eerste vereiste. Sommige jongens bij Geleen moeten door krachttraining vijf of zelfs tien kilo zwaarder worden.''

De Engels sprekende Wolf werd geboren in Eurora, een stad op vijftig kilometer van Toronto. Als puber beoefende hij verschillende sporten. Hij was een goede voetballer, maar koos voor ijshockey. Hij kwam tekort voor de prestigieuze Amerikaanse NHL-competitie en belandde als 21-jarige in Duitsland, waar hij uitgroeide tot een Europese topspeler. Dankzij zijn Duitse paspoort kon hij uitkomen voor de nationale ploeg.

Na zijn actieve loopbaan werkte hij voor de Duitse ijshockeybond, was hij scout voor Duitse clubs en oprichter van tweededivisieclub Ratingen. Het lukte Wolf niet om als trainer aan de slag te komen in Duitsland. Via Geleen en de Nederlandse ploeg hoopt hij die wens op de lange termijn wél te realiseren. ,,Ik maak blijkbaar een professionele indruk, misschien werd ik daardoor benoemd tot bondscoach. Op zich is het natuurlijk opvallend dat ik al na twee maanden bij Geleen opeens het Nederlands team mag trainen.''

Wolf beseft dat er heel wat moet gebeuren wil er in Nederland een volwaardige competitie én ijshockeycultuur ontstaan. De sport kent slechts tweeduizend beoefenaars. Toch ziet hij mogelijkheden. ,,Het gaat erom dat het product goed wordt verkocht. Toen McDonald's zijn eerste vestiging in Duitsland opende, weigerden Duitsers aanvankelijk om Amerikaans voedsel te eten. En nu? Nu zijn de hamburgers niet meer weg te denken uit het straatbeeld. Met goede marketing kun je een hoop bereiken.''

Wolf weet het zeker: ,,IJshockey is namelijk de mooiste sport ter wereld. Een wedstrijd heeft veel te bieden: snelheid, techniek en veel doelpunten. Een voetbalwedstrijd eindigt nogal eens in een doelpuntloos gelijkspel, er wordt eindeloos geschoven op het middenveld en er zijn spelers bij die niets uitvoeren,maar wél een miljoen per jaar verdienen. Krankzinnig.''

Dat Nederland nu eenmaal een voetballand is en waarschijnlijk nooit een echt ijshockeybolwerk wordt, daar wil hij niet aan. ,,Ik heb de Canadees-Amerikaanse sportmentaliteit en denk daarom altijd positief. Slechte dingen bestaan niet, het zijn slechts uitdagingen. Als er voldoende geld is om de Nederlandse jeugd te leren ijshockeyen, kan het nog wat worden met jullie land'', weet Manfred Wolf.

    • Marcel Abrahams