`De ergste nacht in jaren, iedereen is zeeziek'

Zondag is in Kaapstad de tweede etappe in de Volvo Ocean Race gestart. De route voert de boten over de Zuidelijke IJszee naar Sydney. De eerste nacht was zwaar: een boot zonk bijna.

Twee dagen voor de start van de tweede etappe in de Volvo Ocean Race toog olympisch zeilster Carolijn Brouwer met een zak zeilkleding naar de wasserette. ,,De ene helft moesten ze zo koud mogelijk wassen, de andere helft zo heet mogelijk; de maten klopten van geen kanten.'' Brouwer is zondag voor het eerst aangemonsterd op een oceanracer en als nieuw bemanningslid uitgevaren op de enige vrouwenboot in de vloot van acht in de Ocean Race.

Brouwer, die de eerste etappe niet meevoer, wacht direct de grootste vuurproef die oceaanzeilers kunnen krijgen: dwars over de Zuidelijke IJszee racen, van Kaapstad naar Sydney. ,,Ik heb onwijze zin om te gaan'', zei Brouwer voor vertrek. ,,Iedereen die op die oceaan is geweest zegt hoe ellendig het er is, maar ze gaan allemaal terug. Ik heb niet veel ervaring op zee, maar laat maar komen. Vooral de samenwerking met het team trekt me aan. Deze meiden zijn erg gedreven. Voor geen honderd miljoen krijg je me in m'n eentje de oceaan op, terwijl ik olympisch in een eenmansbootje vaar. Nu zijn we met heel ervaren zeilsters. Ik heb er alle vertrouwen in.''

Behalve Brouwer bevinden zich nog twee Nederlandse zeilsters aan boord, stuurvrouw Klaartje Zuiderbaan en meteorologe Willemien van Hoeve. ,,Laatst stonden we met z'n drieën bij de mast om een zeil te hijsen. We hebben onszelf het Cloggy (klompen, red.) Powerbloc gedoopt.''

De eerste nacht op zee was meteen zwaar voor de vloot. Met de wind vol op de neus ploegden de boeten richting Kaap de Goede Hoop. `Iedereen zeeziek, het is de ergste eerste nacht sinds jaren', e-mailde veteraan Ross Field gisteren. Vooral het Duitse team Illbruck met de Nederlandse trimmer Dirk de Ridder aan boord schrok zeer. De boot maakte zoveel water bij de boeg dat het leek alsof ze zou zinken. Na een paar uur werd het lek gevonden en kon het volgelopen compartiment met een pomp en emmertjes worden leeggehoosd. `Ik moest in het pikkedonker met een zaklamp in het vooronder wacht houden', e-mailde een zeiler de volgende dag. `Mijn taak: zorg dat we niet weer zinken. Taakomschrijving: zorg dat je nergens tegenaan gegooid wordt als we van een golf afstuiteren. We hebben al iemand moeten hechten. Zo had ik me het zeilen in de Zuidelijke IJszee niet voorgesteld.' Inmiddels is het euvel gerepareerd met zoveel lijm dat `een neushoorn de boeg nog niet zou kunnen kapot rammen'.

De vloot vordert gestaag zuidwaarts, waar de beroemde westenwinden waaien die hen in vliegende vaart richting Sydney moeten stuwen. De onderlinge verschillen zijn nog klein; tussen de koploper en de achterhoede gaapte vanochtend een gat van dertig mijl. De Assa Abloy – nu zonder Roy Heiner – heeft zich na een eerste moeilijke nacht en dag weten te herstellen en voer vanochtend in derde positie. `Onze nieuwe schipper Neal McDonald groeit in zijn rol van schipper', e-mailde een bemanningslid. `Hij heeft de eerste nacht veel karakter getoond.' De Engelsman McDonald werd als schipper voor de Assa Abloy gekozen, nadat vorige week de Nederlander Heiner als schipper werd ontslagen. ,,We twijfelen niet aan Heiners capaciteiten als zeiler'', verklaarde bemanningslid Magnus Ollson achteraf. ,,Maar hij was niet de goede leider om alles uit het team te halen wat erin zit. Het vertrouwen was na de eerste etappe weg. Heiner gaf dubbelzinnige signalen af. Je moet wel het gevoel krijgen dat de schipper je rond de wereld brengt, niet andersom.''

Heiner dwong respect af door niet direct naar huis te vluchten, maar in Kaapstad te blijven. Carolijn Brouwer: ,,De schok van zijn ontslag was voor iedereen groot. Het geeft wel te denken. Roy is een van de vijf beste zeilers ter wereld en toch overkomt hem zoiets. Het was professioneel om te blijven.''

Toch zal het een moeilijk moment voor Heiner zijn geweest om de acht boten richting Zuidelijke IJszee, het ontzagwekkende Mekka van iedere zeiler, te zien vertrekken, de Tafelberg als voorlopig laatste landbaken achter zich latend. ,,Alsof die berg bovenop me is gevallen'', zei Heiner vorige week nog.

De vloot wordt rond vier december in Sydney verwacht.

    • Florence van Berckel