Goeroe van de hippiebeweging

Ken Kesey, de schrijver van de invloedrijke roman One Flew over the Cuckoo's Nest, is afgelopen zaterdag in een ziekenhuis in Eugene (Oregon) aan leverkanker overleden. Sinds hij in 1964 met een psychedelisch beschilderde (en door lsd-slikkende passagiers bevolkte) bus door de Verenigde Staten trok, werd hij gezien als een van de sleutelfiguren van de hippiebeweging. Een reputatie die nog werd versterkt toen de New Journalist Tom Wolfe een verslag van de legendarische trip publiceerde (The Electric Kool-Aid Acid Test), die de Beatles zou inspireren tot hun film The Magical Mystery Tour.

Kesey, die in 1935 in Colorado werd geboren, debuteerde in 1962 met One Flew over the Cuckoo's Nest, een anti-autoritaire allegorie op de bekrompen jaren vijftig die al wereldberoemd was vóór Milos Forman in 1975 de gelijknamige film met Jack Nicholson regisseerde. De roman was gebaseerd op ervaringen die Kesey had als hulpverpleger in een psychiatrische inrichting, en beschreef de strijd tussen een strenge verpleegster en een pseudo-krankzinnige die ijvert voor een menselijker benadering van psychiatrische patiënten. Het boek werd gretig gelezen door voorstanders van psychiatrische hervormingen, en gold net als Catch-22 van Joseph Heller als een van de handboeken van de counterculture die zich in de jaren zestig ontwikkelde.

Behalve schrijver was Kesey ook een pop-impresario, die niet alleen optredens – `happenings' noemde hij ze zelf – organiseerde van zijn eigen gezelschap The Merry Pranksters, maar ook van de groep The Warlocks die later bekend zou worden als The Grateful Dead. Het was Kesey die The Grateful Dead (en veel van hun fans) liet kennismaken met lsd, de geestverruimende drug die hij ontdekt had als medisch proefkonijn aan de Californische Stanford University.

Kesey publiceerde in 1964 een minder succesvolle tweede roman (Sometimes a Great Notion) en kwam daarna voornamelijk in het nieuws door drugsgebruik en het teren op oude roem. In The Further Inquiry (1990) gaf hij zijn eigen visie op de busreis uit 1964; twee jaar geleden ging hij nog in een bus van Brighton naar Stonehenge om daar de totale zonsverduistering te vieren.