Amerikaanse held in Haarlems judopak

De Amerikaanse judoka Brian Olsen (28) verloor met Kenamju in de Europa-Cupfinale van het Russische Yawara Newa. Zijn liefde voor de Haarlemse club is onvoorwaardelijk groot.

Brian Olsen houdt van Nederland, maar niet genoeg om er de Verenigde Staten voor te verlaten. En dat zou volgens Cor van der Geest wel moeten, wil de judoka zijn ambities realiseren. De judotrainer acht Olsen in staat om zowel olympisch als wereldkampioen te worden, onder voorwaarde dat de Amerikaan kiest voor zijn club Kenamju in Haarlem. ,,In de Verenigde Staten mist hij gelijkwaardige sparringpartners'', weet Van der Geest. ,,Olsen is nog vaak te opportunistisch om een voorsprong te verdedigen. Hij loopt soms zo maar tegen een punt op; het kost hem moeite om een partij `uit te judoën'. De uitschakeling op de Olympische Spelen in Sydney tegen Mark Huizinga was daar een mooi voorbeeld van. Brian stond een waza-ari voor om vervolgens toch nog met een ippon te worden verslagen.''

En als Olsen dan toch in Haarlem was, zou Van der Geest ook aan zijn techniek kunnen werken en hem nog enige worpen bijleren. In de ogen van de trainer is zijn `voorwaartse' techniek voor verbetering vatbaar en dient de Amerikaan op z'n minst één goede heupworp aan te leren. ,,Want juist zijn variëteit in worpen maakt Huizinga zo sterk'', prijst Van der Geest Olsens belangrijkste concurrent in de klasse tot 90 kilogram. ,,Maar Brian is een fantastische judoka. Maar om olympisch kampioen te worden, gaat het juist om details.''

Olsen kent de opvattingen van Van der Geest, maar ziet daarin nog geen reden het olympisch trainingscentrum in Colorado Springs te verruilen voor Kenamju. De judoka denkt met zijn huidige werkwijze, aangevuld met periodieke stages bij Kenamju, zijn doelen ook te kunnen bereiken.

Tot welke kunststukjes Olsen in staat is, liet hij Van der Geest zaterdag in de Europa-Cupfinale nog eens zien. De Amerikaan versloeg in de halve finale tegen het Duitse Abensberg overtuigend de Canadees Keith Morgan om in de finale tegen Yawara Newa uit Sint Petersburg tegen Dmitir Morozov eerst een achterstand weg te werken en hem vervolgens met een ippon uit te schakelen. Aan Olsen lag het niet dat Kenamju naast de Europa Cup voor clubteams greep.

Met melancholieke gevoelens stapte Olsen gistermiddag in het vliegtuig. Hij had Kenamju de Europa Cup gegund, omdat de club hem na aan het hart ligt. Olsen: ,,Ik hou van Kenamju. Het is een bijzondere groep mensen, die ik als mijn familie beschouw. Als ik in Nederland ben, verblijf ik altijd bij Cor van der Geest en zijn vrouw Els. Great people. En voor de judotrainer Cor van der Geest heb ik veel respect. Toen hij me vroeg om voor Kenamju uit te komen in de Europa Cup, had ik geen bedenktijd nodig.''

Olsen werd dit jaar benaderd, omdat Elco van der Geest van de categorie `tot 90 kilogram' doorschoof naar categorie `tot 100 kilogram'. Voor het gat in de `90' was bij de club geen adequate vervanger beschikbaar, waardoor Van der Geest terecht kwam bij Olsen, die toch al regelmatig bij Kenamju te vinden was. De Amerikaan hapte wijselijk toe, want zo veel gelegenheden om zijn krachten te meten met wereldtoppers krijgt hij niet.

De judoka, die in 1997 derde werd op de wereldkampioenschappen, kwam niet om financiële maar sportieve redenen naar Haarlem, want Olsen verdiende zaterdag, net als zijn ploeggenoten, een zakcentje van een paar honderd gulden. ,,Om na de wedstrijd te kunnen stappen'', meldt Cor van der Geest. Vanzelfsprekend nam Kenamju wel het vliegticket van Olsen voor zijn rekening. Maar door de Amerikaan een bed in eigen huis aan te bieden, bespaarde de trainer weer op de kosten voor overnachting.

De Europa-Cupwedstrijden leverden Olsen zelfs geen punten voor het Amerikaanse olympische vergoedingssysteem op. De judoka moet namelijk op geduide toernooien punten verzamelen om een inkomen te hebben. Olsen heeft dan ook met jaloezie kennis genomen van het Nederlandse systeem, waarin A-sporters voor een afgebakende periode verzekerd zijn van inkomsten. Hij moet er telkenmale voor judoën.

Desondanks komt hij maandelijks tot ongeveer hetzelfde bedrag (ruim 3000 gulden) dat Nederlandse A-sporters ontvangen. Olsen: ,,Ik red me ermee, omdat ik geen gezin heb. Maar als judoka is het geen vetpot in de Verenigde Staten. Maar mijn vader hield me altijd voor dat je geluk niet kunt kopen. Je moet gewoon doen wat je leuk vindt. En dat doe ik.''

    • Henk Stouwdam