Theo Nijland

,,Ze zeggen dat er liefde is die onvoorwaardelijk onbaatzuchtig is en voor het leven is, al denk ik dat dit wel wat overdreven is,'' zingt Theo Nijland, en de melodie meandert net zo breeduit voort als de woorden – alsof de zanger alleen maar hardop wat zit na te denken en niet gehinderd wil worden door de vormvoorschriften van het reguliere luisterlied. Als hij bij een redenering nog wat langer wil blijven hangen, trekt hij de melodielijn langer door dan in een regulier deuntje zou passen. En als de melodie niet verder gaat, terwijl hij méér te zeggen heeft, praat hij nog wat door.

Theo Nijland was de liedjesmaker van The Shooting Party, schrijft scenario's, componeert filmmuziek en zingt in zijn theatersolo grillige liedjes, waarbij hij zichzelf aan de piano begeleidt. Op de cd Jij krijgt hij gezelschap van diverse musici, onder wie producer Jakob Klaasse die ieder nummer een aparte klankkleur heeft gegeven. Soms speelt ook het Gustav Klimt-kwartet mee, met omfloerste strijkers die de bitterzoete sfeer extra accentueren.

Met zijn wendbare zangstem, die hij mooi kan mengen met de arrangementen, laat Nijland horen dat romantiek en ironie heel goed samen kunnen gaan. Hij beschrijft zichzelf en anderen met enige distantie, en kan zelfs in een liefdesliedje enige zelfspot niet achterwege laten als er zojuist iets teders is gezegd: ,, ...en dat zing nota bene ik zonder ironie.'' En hij weet een zin ook onverwacht af te breken als de woorden tekort schieten: ,,Ik hoor nergens bij sinds jij niet meer met mij.''

Hij rijmt wel, maar vaak niet op de momenten waar een ander het rijmwoord zou plaatsen. Dat tekent hem; hij is de zanger van de onverwachte wendingen.

Theo Nijland: Jij. Basta 30-9116-2

    • Henk van Gelder