Science

Montag bespreekt een nieuw vak dat `science' (Z, 27 okt.) gaat heten. Hij filosofeert over hoe het vak inhoud gegeven zal gaan worden en beschrijft zijn jeugdherinneringen.

Het maken van alchemistische mengsels spreekt mij zeer aan, niet zozeer vanwege het mogelijke terroristische effect dat hier vanuit gaat, maar puur om het ontdekken van de mogelijkheden van de dingen om ons heen. Het vak science zou een eerste stap kunnen zijn om de onafhankelijke geest waarmee ieder geboren is een kans te geven onbevangen ontdekkingen te doen. Bijna alles wat onderwezen wordt moet tegenwoordig direct maatschappelijke relevantie hebben, liefst onderwezen vanaf zeer jonge leeftijd. Op universitair niveau zie ik hoogleraren met moeite subsidies binnenhalen om maatschappelijk relevante onderwerpen of vraagstukken te onderzoeken. Aan pure wetenschap of onafhankelijk denken lijkt geen behoefte meer te bestaan of het wordt gezien als irrelevant. Het is een overbekende vaststelling.

In feite wordt een kind en later de volwassene in een volstrekt gesloten systeem opgevoed en krijgt deze de mogelijkheid niet om kritisch te zijn over onze samenleving als systeem. Er zijn nog weinig filosofen die werkelijk fundamentele onderwerpen aanroeren, of ze worden niet gehoord. Misschien een teken van de tijd. Ik zou zelfs verder willen gaan en vanuit deze situatie het volstrekte onbegrip over aanslagen en dergelijke willen verklaren, immers vanuit onze maatschappijvisie is het onmogelijk dat zoiets zou kunnen gebeuren.

    • P.E.J. Kamstra