Diskrediet

De heer Jan Reker leeft nog en die constatering was een beetje verrassend. We hadden al zo lang niets meer van hem gezien of gehoord. En eerlijk gezegd, zoals hij daar opeens stond, vol in beeld, hoog in het halogeenlicht van de tv-lampen, werd ik getroffen door een mosachtige groene schemer in zijn gezicht. En door roos op de schouders, ook geen teken van weelde.

Maar algauw bleek dat Jan Reker nog steeds voorzitter is van de trainersvakbond CBV en over een stemgeluid beschikt, de viriliteit van een dug-out waardig. Zo viriel dat ik schrok van het bruine overhemd dat hij droeg. Het hemd van grote roergangers kan toch maar beter smetteloos wit zijn. Voor je het weet, wemelt het van de zwarte laarzen in je hoofd.

De heer Reker had een ferme boodschap, dat kon je ook aan zijn bolle wangen zien. Opgepompt als hoogaltaartjes in de kerk hingen ze daar. Ze waren net iets te traag om de woorden van de felle spreker te volgen. Het motorische euvel maakte de distinctiedrift van de voorzitter een beetje belachelijk. Maar alla, liever zwabberende kaken dan onzichtbare kwalen, troost ik altijd mezelf.

Alle verwoede pogingen ten spijt slaagde de heer Reker er niet in het aroma van de gesubsidieerde slippendrager weg te blazen. In de grimassen, in het bij wijlen tentatieve gestamel, in de bange ogen, in de vergeefsheid van gebaren lag de dwang van een schare souffleurs. Een herbergvader besprongen door honderd tralies, zo stond hij daar.

De schaamte ben je zelf, is een uitspraak van Arnon Grunberg. Dat had de heer Reker ook kunnen weten. Sinds jaar en dag heeft hij zich pontificaal opgeborgen in de schuilkelder van de trainersvakbond. Voorzitter worden van een trainersvakbond, dan kies je voor omhulde leegte aan de rand van het reservaat `De Zelfbedachte Glorie'. Maar zo nu en dan wil de heer Reker zijn bestaan kenbaar maken, altijd met de verkeerde boodschap en met de verkeerde vijanden voor ogen en dus altijd in een demonstratie van ongeneeslijke zieligheid.

Deze keer was Aad de Mos aan de beurt.

,,De trainersvakbond CBV heeft Aad de Mos geroyeerd als lid'', sprak de voorzitter dapper. Hij vervolgde: ,, Aad de Mos heeft zich schuldig gemaakt aan een ongelooflijke schending van de gedragscode, waarin is vastgelegd dat leden loyaal dienen te zijn en het trainersvak niet in diskrediet mogen brengen.''

Diskrediet? Als er iemand het trainersvak in diskrediet brengt dan is het wel de heer Jan Reker, de in vadsigheid dichtgegroeide ex-trainer, tammer en strammer dan een golfkarretje. De bal rolt lichtjaren ver van deze gecoiffeerde standwerker. Het zou mij verbazen als de heer Reker zich de voorbije tien jaar nog een keer heeft blootgesteld aan de vrieskou van gras. Of aan de kilte van een catacombe. De heer Reker is tot op het bot voorverwarmd, uiteraard door een open haard op gas.

De Mos geroyeerd! En waarom? Omdat Haagse Aadje in zijn streetwise spontaniteit iets geroepen heeft over Louis van Gaal. Om precies te zijn: dat de bondscoach door zijn gestuntel met het Nederlands elftal de monarchie, de regering en het volk heeft beledigd. Als dat al niet meer mag dan kan je inderdaad beter een bestaan gaan leiden als lakei van Máxima – heb je ten minste nog de troost van een glimlach.

Zoveel is nu duidelijk: de CBV staat voor censuur. Wie, anders dan in staat van aanbidding voor de KNVB en zijn heiligen, de mond opendoet, wordt in de beste traditie van de inquisitie geëxcommuniceerd. En dat hoor je dan van zo'n paljasje als de heer Jan Reker. Dat er in de gemeenteraad van Staphorst democratischer gedacht wordt dan in de voetbalnatie Nederland is oud zeer. Nieuw is dat een bekwame voetbalanalist als Aad de Mos door zijn eigen vakbroeders een Berufsverbot krijgt opgelegd omdat hij een beetje kregelig is geworden van de arrogantie van Zijne Majesteit Louis van Gaal. In Noord-Korea zouden ze het niet kunnen verzinnen.

Dat de democraat Jan Reker een karikatuur van zichzelf maakt, is niet eens zo erg. Onnadenkendheid ligt bestorven in farfelue luiheid. Maar waarom hoor ik nou de rechtlijnige Foppe de Haan, de altijd zo breedsprakige Co Adriaanse, dominee Hans Westerhof en de dadaïst Frank Rijkaard niet losbarsten in een ultieme bezwering van de duisternis van KNVB en CBV?

Wat een slappe hap zeg, die coaches. Nu pas begrijp ik wat er mis is met het Nederlandse voetbal. De Mos zou erelid moeten worden van de CBV.

    • Hugo Camps