Acht millimeter

Acht millimeter is niet veel. En als de film met die naam een samenhangend verhaal had verteld, was het misschien een verwijzing geweest naar de afstand die de hoofdpersoon, en wie weet ons allemaal, scheidt van een val in de helzijde van het leven.

Scriptschrijver Andrew Kevin Walker (Seven) en regisseur Joel Schumacher (Flatliners, Batman) willen met 8mm nogal een verhaal vertellen. Huwelijkstrouw, bedrog, nieuwsgierigheid, liefde, wraak, sadisme, het Kwaad, vergiffenis, het zijn maar een paar van de thema's die ze aansnijden.

De hoofdlijn van 8mm is simpel en wordt gelukkig zó spannend verteld dat je pas na driekwart van de film moet toegeven dat de zaak rammelt. En zelfs daarna is het wachten op het einde – komt het nog een beetje goed? – een uitstekend tijdverdrijf.

Schumacher zet hoog in als hij privé-detective Tom Welles (Nicholas Cage) na een routine-overspelklusje laat kennismaken met de schatrijke weduwe mevrouw Christian. In de kluis van haar onlangs overleden echtgenoot heeft ze een 8mm-filmpje gevonden waarop een jonge vrouw wreed wordt gemarteld en vermoord. Wie is die vrouw, gaat het om een echte moord, wat heeft haar man ermee te maken en vooral waarom?

,,Snuff bestaat niet'', is de eerste reactie van Welles en inderdaad wordt doorgaans aangenomen dat zulke extreme en sadistische porno altijd in scène is gezet. Omdat zijn opdrachtgeefster honderd procent zeker wil zijn gaat hij toch op onderzoek uit.

Schumacher is er dan al in geslaagd het karakter van Welles te beschadigen. Op het eerste gezicht lijkt hij met vrouw en baby een gelukkig gezinsleventje te leiden in een lommerrijke buitenwijk. Maar we horen hem tegen zijn vrouw (Catherine Keeler) glashard ontkennen dat hij weer rookt, terwijl hij vanaf het begin van de film voortdurend met sigaretten in de mond loopt, wat ze natuurlijk ruikt, ondanks zijn gehannes met spuitbussen luchtverfrisser. Als hij vrouw en kind achterlaat voor de speurtocht naar de waarheid, weten we dus dat hij ergens zwak is.

De geleidelijke afdaling naar de wereld van porno en daarna nog dieper naar het voorgeborchte van de hel waar misschien snuff gemaakt wordt, is een beklemmende ervaring. Het begint als je moet meekijken met Welles die het filmpje beeld voor beeld analyseert. Het is walgelijk maar eigenlijk wil je net als hij weten of het echt is, alsof dat het minder erg maakt.

De tribale soundtrack waaraan onder andere Aphex Twin meewerkte en de vaak claustrofobische cameravoering maken de spanning bij vlagen ondraaglijk. Het is spijtig dat de grote vragen waarmee Schumacher jongleert de een na de andere onbeantwoord op de grond vallen. Dat wie met pek omgaat vieze handen krijgt, is een wel heel magere les na zo veel ophef.

8mm (Joel Schumacher, 1999, VS), Net5, zaterdag, 22.00-0.10u.

    • Dirk Limburg