British Telecom wacht op doortastende bestuurder

Net als het jongetje in het stichtende verhaaltje heeft British Telecom besloten dat de kinderjuffrouw mag blijven uit angst dat er iets ergers voor in de plaats komt. Het herstelplan heeft zich niet alleen gericht op het financieel gezond maken van het concern, maar wilde ook ruchtbaarheid geven aan het lagere risicoprofiel van de onderneming. De hoge herstructureringslasten vormen een dikke rode streep onder de expansieve fase, maar laten ook zien wat voor slechte investeringsbesluiten er genomen zijn. Nu de divisie voor mobiele telefonie bijna wordt afgestoten, de schuld onder controle is en het bezuinigingsprogramma van 575 miljoen pond sterling op koers ligt, komt British Telecom (BT) over als een geruststellend saaie geldmachine. De aandeelhouders hoeven hun adem niet meer in te houden.

Toch ontslaat het afscheid van de groeistrategie het bedrijf niet van de plicht rendement te leveren. De operationele marges van BT worden kleiner. Als de onderneming denkt genoeg bezuinigd te hebben, heeft ze het mis. Door het afstoten van de mobiele divisie mmO2, die – terecht – geen dividend zal uitkeren, kan BT meer geld naar de aandeelhouders laten vloeien. Waarom is het concern dan van plan toekomstige dividenden aan banden te leggen? De aandeelhouders hebben gelijk als ze de afgeslankte onderneming eraan herinneren dat zij ten bate van hen wordt gerund.

BT is ook in minder dan twee weken zijn twee belangrijkste bestuurders kwijtgeraakt. Misschien was het voor Sir Peter Bonfield, de uitvoerend directeur, al langer tijd om te vertrekken, maar dat kan niet worden gezegd van Philip Hampton, de financieel directeur. Het is mogelijk dat hij, zoals het concern zegt, in een kort tijdsbestek bergen heeft verzet en dat hij behoefte heeft aan een grotere uitdaging dan het nieuwe, saaie BT. Maar het kan ook zijn dat hij niet zo veel zin had om onder topman Sir Christopher Bland te blijven werken. Een managementvacuum is hoe dan ook slecht nieuws voor een onderneming die op zoek is naar stabiliteit – vooral als er vragen over haar toekomst blijven bestaan. Hoe lang kan worden volhard in een strategie die een verdere opdeling van het concern wil tegengaan, als door winstbejag gedreven roofvogels als Earthlease al rondcirkelen boven het vaste telefoonnet van BT?

Wie ook aan het roer komt te staan bij BT zal meer moeten doen dan vasthouden aan de risicomijdende koers die dit jaar is ingezet. Het bedrijf heeft een andere bestuursstijl nodig. Het gevaar is dat het huidige vacuum Bland de kans zal geven om zijn positie te versterken. Hij is geen bestuurder die dicht op de onderneming zit en hij is ook geen op winst beluste bezuiniger. Als hij zich gaat verschansen, keert het getouwtrek terug tussen de vroegere topman Sir Iain Vallance en zijn directeuren. Kinderjuffrouw Bland is niet waar het bedrijf op zit te wachten.

Onder redactie van Hugo Dixon. Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld

    • Paul Raynes