IOC handhaaft EPO-test met aanpassing

Het Internationaal Olympisch Comité (IOC) handhaaft – met een nuancering – de dubbele test op het eiwithormoon EPO door controle van bloed en urine. De medische commissie van het IOC heeft dat besloten op advies van een groep wetenschappelijke experts.

In navolging van de Olympische Spelen in Sydney zal deze methode ook volgend jaar februari bij de Winterspelen in Salt Lake City worden gehanteerd. Waar in Australië nog een geselecteerd aantal atleten de EPO-test moest ondergaan, worden over drie maanden in de Verenigde Staten op z'n minst alle duursporters gecontroleerd op bloed en urine. Naast de langebaanschaatsers zijn dat de skilopers, biatleten, deelnemers aan de Noordse combinatie, aangevuld met een aantal door loting aangewezen sporters van de andere disciplines in Salt Lake City.

Overigens moeten alle deelnemers aan de Winterspelen voor 29 janauri – de dag waarop het olympisch dorp wordt geopend – een algemene dopingtest hebben ondergaan. Die kan worden afgenomen door de sportkoepel NOC*NSF, het internationaal dopinginstituut WADA of het IOC.

Frits Kessel, medisch adviseur van NOC*NSF, vermoedt dat het IOC om juridische redenen de dubbele EPO-test handhaaft, terwijl de voorkeur van veel deskundigen, onder wie IOC-voorzitter Jacques Rogge, naar één (urine)test uitgaat. Kessel: ,,Er bestaat grote vrees voor juridische haarkloverij omdat niet alle internationale sportfederaties aanklachten tegen de bloedtest reglementair hebben afgedekt.'

Het enige verschil met de EPO-testen ten tijde van `Sydney' is volgens Kessel, dat in Salt Lake City de bloedtesten niet bindend maar indicatief zullen zijn en de urine vervolgens voor de bevestiging van EPO moeten zorgen.

Deze veronderstelling wordt bevestigd door Rens van Kleij, woordvoerder van het Nederlands Centrum voor Dopingvraagstukken (NeCeDo): ,,De feitelijke vaststelling geschiedt op basis van urinemonsters en niet op grond van het bloedmonsters. Een fundamenteel verschil met de testen die in Sydney werden afgenomen.'

De informatie uit het IOC-hoofdkantoor over de dubbele EPO-test roept verder bij Kessel en Van Kleij nog de nodige vragen op. Zo is het hen niet duidelijk welke parameters bij de bloedtest worden bekeken en dat is niet onbelangrijk bij de vaststelling van EPO.

Kessel: ,,Wordt er gecontroleerd op hematrocriet, op hemaglobine en komt er een profiel van bloedvernieuwing? En wanneer worden de atleten getest? De schaatsers beginnen bijvoorbeeld met de 5.000 meter, terwijl pas achterin het programma de 10.000 meter staat gepland. Wordt er tussendoor nog getest? En zo ja, bij iedereen? Om die reden is het jammer dat het medische congres in Salt Lake City wegens de ramp in New York geen doorgang vond, anders hadden we die vragen beantwoord kunnen krijgen.'

De directeur van de medische commissie van het IOC, Patrick Schamasch, wilde naar aanleiding van de Spelen in Sydney, waar niet één atleet op EPO werd betrapt, niet van een status-quo spreken.

Gerectificeerd

EPO-test

Het bericht IOC handhaaft EPO-test met aanpassing (in de krant van donderdag 8 november, pagina 12) is onjuist. Het Internationaal Olympisch Comité (IOC) blijkt geen aanpassing in de dubbele EPO-test te hebben doorgevoerd. De twee informanten, Frits Kessel als medisch adviseur van de sportkoepel NOC*NSF en Rens van Kleij van het Nederlands Centrum voor Dopingvraagstukken (NeCeDo), baseerden zich op gegevens die door de medische commissie van het IOC intussen waren herroepen. Bij het te woord staan van onze verslaggever waren beiden daarvan niet op de hoogte en wisten zij niet beter of het IOC zou bij de EPO-test het bloedmonster indicatief gebruiken voor het urinemonster. Zoals het aanvankelijke voorstel luidde, zou de detectie van erytropoëtine volgens Kessel en Van Kleij dientengevolge worden gebaseerd op de afgenomen urine. De medische commissie van het IOC zag vermoedelijk op juridische gronden van dat voornemen af en besloot uiteindelijk de gecombineerde bloed- en urinetest te handhaven. Een atleet kan derhalve alleen voor toediening van EPO worden gestraft als het eiwithormoon zowel in het bloed als in de urine wordt gevonden.